ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೃತ್ಯುಕುಂಡ ಎಂಬ ಆ ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಯಾರಿಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಜನರ ಪ್ರಕಾರ, ಅದು ಕೇವಲ ಬಾವಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಭೂಮಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಹರಿಯುವ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ದ್ವಾರ. ಆ ಬಾವಿಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಿಂಗವಿದೆ, ಅದರ ಹೆಸರು ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗ. ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ನಂಬಿಕೆ ಆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿದೆ.ರಕ್ಷಿತ್ ಒಬ್ಬ ಹಠಮಾರಿ ಸಂಶೋಧಕ. ಸತ್ತವರ ಆತ್ಮಗಳು, ನಿಗೂಢ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎನ್ನುವುದೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ನಾನು ಆ ಲಿಂಗದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ತರ್ತೀನಿ, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ರಚನೆ ಅಂತ ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಎಂದು ಚಾಲೆಂಜ್ ಮಾಡಿ ಅಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ ಆ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಹೋದ. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ಮರಗಳು ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಂತೆ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿದ್ದವು.ರಕ್ಷಿತ್ ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸಿಲಿಂಡರ್, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೈ ಇಂಟೆನ್ಸಿಟಿ ಟಾರ್ಚ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಮರಾ ಹಿಡಿದು ರೋಪ್ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಹತ್ತು ಅಡಿ,ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿ, ಐವತ್ತು ಅಡಿ ಬಾವಿಯ ಗೋಡೆಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿದವು. ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಗೋಡೆಗಳು ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಾಚಿಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಆ ಪಾಚಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಾಂಸದ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ತಾಮ್ರದ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತಿತ್ತು.ಸುಮಾರು ನೂರು ಅಡಿ ಕೆಳಗೆ ಹೋದಾಗ ರಕ್ಷಿತ್ ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಹೆಯ ದ್ವಾರವಿತ್ತು. ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕು ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲಿನ ಸ್ತಂಭದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಅದೇ ಆ ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗ. ಆದರೆ ಅದು ಲಿಂಗದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ಆಕಾರದಲ್ಲಿತ್ತು, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಾಡಿಗಳು ಬಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ರಕ್ಷಿತ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ತೆಗೆದು ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿದ. ಶಟರ್ ಸದ್ದಿಗೆ ಇಡೀ ಗುಹೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಿವಿಗೆ ಒಂದು ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ನೀರು ಹನಿಯುವ ಶಬ್ದವಲ್ಲ, ಅದು ಯಾರೋ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದ.ರಕ್ಷಿತ್ ನೀನು ಬಂದೆಯಾ?ಆ ಧ್ವನಿ ಅವನ ತಂದೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ತಂದೆ ಸತ್ತು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ರಕ್ಷಿತ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ? ಎಂದು ಕಿರುಚಿದ. ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಗುಹೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಂಡವು. ಅವು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲ, ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸ್ಫಟಿಕಗಳು ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.ರಕ್ಷಿತ್ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಿತ್ ನಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸೈಕಾಲಜಿಕಲ್ ಪ್ರಭಾವ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮೊದಲೇ, ಆ ಲಿಂಗದ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಬಂದ.ಅವನು ರಕ್ಷಿತ್ ನಂತೆಯೇ ಇದ್ದ, ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ಬಟ್ಟೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟಾರ್ಚ್ ಎಲ್ಲವೂ ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಕಾರ್ಬನ್ ಕಾಪಿ. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾಪೆಗಳು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಹಾವಿನ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ ಲಂಬವಾಗಿದ್ದವು.ನೀನು ಯಾರು? ರಕ್ಷಿತ್ ನಡುಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ.ಆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ವ್ಯಕ್ತಿ ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ, ನಾನು ಈ ಲಿಂಗದ ಕಾವಲುಗಾರ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ನೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ನೆರಳಾಗಿ ಮೇಲೆ ಹೋಗು.ರಕ್ಷಿತ್ ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಗುಹೆಯ ನೆಲ ಈಗ ಜಿಗುಟಾದ ದ್ರವದಂತೆ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋದವು. ಆ ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗ ಈಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಲುಗಾಡತೊಡಗಿತು. ಅದು ಕಲ್ಲಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕಿರುವ ಒಂದು ಜೀವಿ, ಅದರ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಸಣ್ಣ ತಂತುಗಳು ಹೊರಬಂದು ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಮೈಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡವು. ರಕ್ಷಿತ್ ನ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಬಿಳಿಯಾಗತೊಡಗಿತು, ಅವನ ರಕ್ತವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ಲಿಂಗ ಹೀರುತ್ತಿತ್ತು.ರಕ್ಷಿತ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಮನುಷ್ಯರೂಪಿ ನೆರಳು ರಕ್ಷಿತ್ ನ ರೋಪ್ ಹಿಡಿದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಕ್ಷಿತ್ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಬೆಡ್ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾವಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದು, ಆ ಗುಹೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಕನಸಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನು ಎದ್ದು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತ. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ. ಛೇ, ಅದೆಲ್ಲಾ ಬರಿ ಭ್ರಮೆ ಇರಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡ.ಆದರೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಸವಿತಾ ಕಾಫಿ ತಂದಾಗ, ರಕ್ಷಿತ್ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡಿದ. ಸವಿತಾಳ ನೆರಳು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಸವಿತಾ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು, ರೀ, ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನೀವು ಬಾವಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನೀವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾನೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಬಾವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದೆ ನೆನಪಿಲ್ವಾ?ರಕ್ಷಿತ್ ಗೆ ಈಗ ದಿಗಿಲಾಯಿತು. ಅವನು ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದ. ಅವನ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೂ ನೆರಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಬಿಸಿಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೂ ಬಿಂಬ ಮೂಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಆ ಲಿಂಗದ ಕಾವಲುಗಾರ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು. ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸು.ರಕ್ಷಿತ್ ಈಗ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲ, ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಚರಿಸುವ ನೆರಳು. ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಿತ್ ಇನ್ನೂ ಆ ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗದೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ರಕ್ಷಿತ್ ಕನ್ನಡಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ನಿಜವಾದ ದೇಹವು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ಭಯಾನಕ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಇದಲ್ಲ. ರಕ್ಷಿತ್ ತನ್ನ ಫೋನ್ ತೆಗೆದು ಬ್ಲಾಗ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರ ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗ ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದ. ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿದ ಕೂಡಲೇ ರಕ್ಷಿತ್ ಗೆ ಒಂದು ಕರೆ ಬಂತು. ಅದು ಅವನ ತಂದೆಯ ಫೋನ್ನಿಂದ, ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದ ತಂದೆ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಒಂದೇ ಮಾತು, ಕಥೆ ಓದಿದವರು ಈಗ ನಮ್ಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಡು.ರಕ್ಷಿತ್ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಹೊರಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಓದಿದವರು, ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೆ ನೆರಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಬಾವಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.ರಕ್ಷಿತ್ ಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಆ 'ಪಾತಾಳದ ಲಿಂಗ' ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ನೆರಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವರ ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಈಗ ನೀವು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಓದಿದ್ದೀರಿ ಅಲ್ವಾ? ನಿಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಯಾರೋ ನಿಂತಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ನೆರಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇ? ಒಮ್ಮೆ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ನೆರಳು ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮದಲ್ಲ, ಅದು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು.
