ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂನ ಆ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡವು ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಸಮಾಧಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಮ್ಯೂಸಿಯಂನ ಕಿಟಕಿಗಳು ಆಗಾಗ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಹೊಳೆದು ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮ್ಯೂಸಿಯಂನ ಒಳಗಿನ ಆಳವಾದ ನಿಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇವಲ ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರದ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಮುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮ್ಯೂಸಿಯಂನ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ವಿಭಾಗವಾದ 'ಪ್ರಾಚೀನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಲ್ಯಾಂಪ್ ಇಡೀ ಕೋಣೆಗೆ ಮಬ್ಬಾದ ಹಳದಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಡಿತ್ತು. ಅವರ ಮುಂದಿದ್ದ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯು ಕನಿಷ್ಠ 500 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲಾದ ಲಿಪಿಯು ಸಂಸ್ಕೃತವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಳೆಗನ್ನಡವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕೇತ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ತಮ್ಮ ಭೂತಗನ್ನಡಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಆ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಕೊನೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರ ಕೈಗಳು ನಡುಗತೊಡಗಿದವು. ಯಾವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ನಕ್ಷತ್ರವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅಂದು ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವವನಿಗೆ ಸಾವೇ ಬಹುಮಾನ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಬರಿ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆತಂಕದಿಂದ ಉಸಿರಾಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಆ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಡಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಈಗಲೇ ಯಾರಿಗಾದರೂ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯ ವಿಕ್ರಂಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಲು ಹೋದರು. ಆದರೆ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಗಾಳಿಯ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ಅಲೆ ಒಳಗಡೆ ಬಂದಿತು. ಹಳೆಯ ಮರದ ಬಾಗಿಲು ಕಿರ್ರ್ ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡಿತು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಲೆ ಎತ್ತಿದರು. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ನೆರಳು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಉದ್ದವಾದ ಕಪ್ಪು ಕಂಬಳಿಯನ್ನು ಹೊದ್ದಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಖವು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚೂಪಾದ ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳು ಮಿಂಚಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ನೀನು, ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ? ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಕವಿತ್ತು.
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸದ್ದು ಯಾವುದೇ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೆಜ್ಜೆಯಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಆಗಮನದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ತನ್ನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಫೈಲ್ಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರು, ಆದರೆ ಆ ಕಪ್ಪು ನೆರಳು ಅವರ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಡೆಯಿತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮ್ಯೂಸಿಯಂನ ಕಿಟಕಿ ಗಾಜುಗಳು ಜೋರಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದವು. ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಕಿರುಚಾಟ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು.
ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜೆ.ಪಿ. ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ವಿಕ್ರಂನ ಮನೆ. ವಿಕ್ರಂ ಒಬ್ಬ ಚೂಟಿ ಬುದ್ಧಿಯ ಪುರಾತತ್ವ ಸಂಶೋಧಕ. ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದು ಅವನ ಹವ್ಯಾಸ. ಅವನು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂದಿತು.
ವಿಕ್ರಂ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ, ಸಿಟಿ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ಗೆ ಬೇಗ ಬಾ. ವಿಕ್ರಂನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಚೂರಾಯಿತು. ಅವನು ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದ. ಐಸಿಯು ವಾರ್ಡ್ ಹೊರಗೆ ಸೂರ್ಯ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ, ಯಾರೋ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತುಂಬ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗಿದೆ. ಅವರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಕ್ರಂ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಮಾಸ್ಕ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಕ್ರಂ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಭಯವಿತ್ತು. ಅವರು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಶಬ್ದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ತಕ್ಷಣ, ಅವರು ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ವಿಕ್ರಂನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ವಿಕ್ರಂನ ಹಸ್ತದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು. ಅದೊಂದು ತ್ರಿಕೋನ, ಅದರ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನ ಆಕಾರ, ಮತ್ತು ಅದರ ಕೆಳಗೆ 65 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ರಹಸ್ಯ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಕೈ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಮಾನಿಟರ್ನಲ್ಲಿ ಬೀಪ್ ಎಂಬ ದೀರ್ಘ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರು. ವಿಕ್ರಂ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಏನನ್ನು ಹೇಳಲು ಬಯಸಿದ್ದರು? ಆ 65 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅರ್ಥವೇನು? ಅವರು ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಕೈಮೇಲೆ ಬರೆದ ಆ ಸಂಕೇತ ಯಾವುದರದ್ದು?
ಅವನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ತನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಯಾರೋ ತನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕಾಡಿತು. ಸೈಡ್ ಮಿರರ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಲಾಟ್ನ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ವಿಕ್ರಂ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದು ಓಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ. ವಿಕ್ರಂಗೆ ಈಗ ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು, ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಸಾವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಟ್ಟಿನ ಆರಂಭ ಮಾತ್ರ. ಆ ರಹಸ್ಯದ ದಾರಿ ನೇರವಾಗಿ ಕೊಡಗಿನ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಗೂಗಲ್ನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಪ್ರಾಚೀನ ರಹಸ್ಯ ಎಂದು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಮೂಡಿಬಂತು 65 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ರಕ್ತದ ಆಟ ಈಗ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ನೀನು ಸಿದ್ಧನಾ? ವಿಕ್ರಂನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಆವರಿಸಿತು. ಆ ಸಂಖ್ಯೆ 65 ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಅವರ ಸಾವಿನ ನಂತರ ವಿಕ್ರಂಗೆ ನಿದ್ದೆ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಐಷಾರಾಮಿ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸೆರೆಮನೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಟಡಿ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ತನ್ನ ಹಸ್ತದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿಸಿದ್ದ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ. ತ್ರಿಕೋನದೊಳಗೆ ಒಂದು ಕಣ್ಣು, ಮತ್ತು ಅದರ ಕೆಳಗೆ 65.
65 ಅಂದರೆ ಏನು? ಇದು ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ಥಳದ ಅಕ್ಷಾಂಶವೇ ? ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟದ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ? ವಿಕ್ರಂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಜೋರಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು. ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಗಾಜಿಗೆ ಬಡಿದು ಟಪ್ ಟಪ್ ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದವು. ವಿಕ್ರಂ ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿ ಮುಚ್ಚಲು ಹೋದಾಗ, ರಸ್ತೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು. ಅವನು ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿಕ್ರಂನ ಕಿಟಕಿಯನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ವಿಕ್ರಂ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಹೋದ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದ. ಸರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಜೋರಾಗಿ ಮೊಳಗಿತು.
ಡಿಂಗ್ ಡಾಂಗ್ ಡಿಂಗ್ ಡಾಂಗ್ ಈ ನಡುರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಯಾರು ಬಂದಿರಬಹುದು? ವಿಕ್ರಂ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಬಾಗಿಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣದಾದ ಪೆಪ್ಪರ್ ಸ್ಪ್ರೇ ಮತ್ತು ಭಾರವಾದ ಟಾರ್ಚ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಬಾಗಿಲಿನ ಐ ಹೋಲ್ ಮೂಲಕ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಒಬ್ಬಳು ಯುವತಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು. ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮಳೆಯಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದವು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಮರಾ ಬ್ಯಾಗ್ ಇತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಯಾರು ನೀವು? ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೇಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?
ಅವಳು ವಿಕ್ರಂನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ. ಬಾಗಿಲನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದಳು. ಅವಳ ಉಸಿರಾಟ ಜೋರವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕಾವ್ಯ. ನಾನು 'ಕ್ರೈಮ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಟರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವಿಕ್ರಂ ಅವರೇ, ನೀವು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವಳು ಆಯಾಸದಿಂದ ಹೇಳಿದಳು. ವಿಕ್ರಂ ಅವಳನ್ನು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡಿದ. ಅವರು ಅಂದರೆ ಯಾರು? ನೀವು ಯಾರು ಅಂತ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?
ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ನಿಂದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ವಿಕ್ರಂನ ಕೈಗಿಟ್ಟಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಂನ ಗುರುಗಳಾದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನ ಜೊತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಈ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಆರ್ಯನ್. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೊಡಗಿನ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋದವನು ಇಂದಿಗೂ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಅವರು ಕೊಲೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ, ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಲು ಯಾರೋ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ವಿಕ್ರಂಗೆ ಈಗ ವಿಷಯದ ಗಂಭೀರತೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ನನ್ನ ಕೈಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಂಕೇತ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಕಾವ್ಯ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾವ್ಯ ಆ ಸಂಕೇತವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಮುಖ ಬಿಳಿಯಾಯಿತು. ಇದು ಇದು ತ್ರಿನೇತ್ರ ಪಂಗಡದ ಲಾಂಛನ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಜನಾಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಯುವವರು. ಆ ಸಂಖ್ಯೆ 65 ಅಂದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ತಪ್ಪಲಿನಿಂದ ಆ ರಹಸ್ಯದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಲು ಇರುವ 65 ಮೈಲಿಗಳ ದಾರಿ ಅಥವಾ 65 ಗುಪ್ತ ಬಾಗಿಲುಗಳಿರಬಹುದು. ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಮನೆಯ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡದಾದ ಹೂಜಿ ಒಡೆದು ಪುಡಿಯಾಯಿತು. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಮನೆಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಜಿಗಿದಿದ್ದ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಂನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಡೈರಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ತವಕವಿತ್ತು.ವಿಕ್ರಂ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹೋದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿಕ್ರಂನ ಕತ್ತಿಗೆ ಕೈಹಾಕಿದ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೈಗಳು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಂತೆ ತಣ್ಣಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಕ್ರಂ, ದೂರ ಸರಿಯಿರಿ ಕಾವ್ಯ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾದ ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ ಅನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಳು. ಆ ಬೆಳಕಿನ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಮನುಷ್ಯ ಕಿರುಚಾಡುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ. ಅವನಿಗೆ ಬೆಳಕು ಅಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ತಡ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದ.
ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲೇ ಇಂತಹ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದರೆ, ಇನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ನಾವು ನಾಳೆ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಕೊಡಗಿನತ್ತ ಹೊರಡಬೇಕು. ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆರ್ಯನ್ ಬದುಕಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಒಳಗಿರುವ ರಹಸ್ಯ ಮಾತ್ರ ಹೊರಬರಲೇಬೇಕು ಕಾವ್ಯ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು.
ವಿಕ್ರಂ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಹೇಳಿದ ಆ 65 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.
ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿರುವ ಯಕಬಿನಿ ಎಂಬ ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿಗೆ ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಪ್ರವೇಶ. ಅಲ್ಲಿನ ಮುಖಂಡರು ಇವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಏನು? ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ನಿಗೂಢ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಯಾವುದರ ಸಂಕೇತ?
ಉತ್ತರ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ
