ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕೊಡಗಿನತ್ತ ಸಾಗುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಂನ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಎಸ್ಯುವಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮಂಜು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವನ ಗಮನವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ನೀಡಿದ್ದ ಆ 65 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೇಲಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ವಿಕ್ರಂ, ನನಗೆ ಒಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ ಕಾವ್ಯ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿರುವ ಕಬಿನಿ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 65 ಜನ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಗ್ರಹಣ ಬಂದಾಗಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪೊಲೀಸರು ಇದನ್ನು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದಾಳಿ ಎಂದು ಕೇಸು ಕ್ಲೋಸ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯವೇ ಬೇರೆ ಇದೆ. ವಿಕ್ರಂ ಸ್ಟೀರಿಂಗ್ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಅಂದರೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಬರೆದ 65 ಸಂಖ್ಯೆ ನಾಪತ್ತೆಯಾದ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ 66ನೇ ಬಲಿಗಾಗಿ ಆ ಶಕ್ತಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿರುವ ಕಬಿನಿ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಆ ಹಳ್ಳಿ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಭಾರವಾದ ನಿಶಬ್ದವಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅವರು ಹಳ್ಳಿಯ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಹೋಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕಂಠಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಇವರನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ಸ್ವಾಮಿ, ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಯಾವುದು? ವಿಕ್ರಂ ವಿನಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದ. ಆ ವೃದ್ಧ ಕೇಳದವನಂತೆ ನಟಿಸಿದ. ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆತ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿದ, ಸಾವಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳಿ ಹೋಗಬಾರದು ಮಗನೇ. ಆ ಬೆಟ್ಟ ಈಗ ಹಸಿದಿದೆ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಮೊದಲು ಈ ಹಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ. ನಾವು ಸಂಶೋಧನೆಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ತಾತ. ಅಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕು, ಕಾವ್ಯ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು. ಗುಹೆ ಎಂಬ ಪದ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಉಳಿದವರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತರು. ಒಬ್ಬ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇವರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ನೋಡಿ, ನೀವು ಯಾರೋ ಪಟ್ಟಣದವರು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಮೇಲಿರುವ ರುದ್ರ ಗುಹೆಗೆ ಹೋದವರು ಯಾರೂ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಗೌಡರ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ. ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಗೌಡರಾದ ಸೋಮಶೇಖರ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ದೊಡ್ಡದಾದ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಕಾಲದ ಕಂಬಗಳು. ಗೌಡರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅಘೋರಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ವಿಭೂತಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತವರ್ಣದ ತೀವ್ರತೆ ಇತ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಯಾರೂ ಸಾಹಸ ಮಾಡಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮ ಕುಲದೈವದ ನೆಲೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ ಗೌಡರು ಖಡಾಖಡಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಘೋರಿ ಶಿವಾನಂದರು ಒಮ್ಮೆಲೇ ವಿಕ್ರಂನ ಕೈ ಹಿಡಿದರು. ವಿಕ್ರಂನ ಹಸ್ತದ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ತ್ರಿಕೋನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಬದಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಕಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ ಅಘೋರಿ ಗುಡುಗಿನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು. ನಿನ್ನ ಕೈಮೇಲೆ ಈ ಗುರುತು ಇದೆ ಎಂದರೆ, ನೀನು ಆ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ ನೆನಪಿಡು ವಿಕ್ರಂ, ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನೋಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನಿಜವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ನೆರಳುಗಳೇ ಮನುಷ್ಯರನ್ನಾಳುತ್ತವೆ. ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರವಾಸಿ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದರು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ವಿಕ್ರಂಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಯಾರೋ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಓಲಗದ ಶಬ್ದ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ, ದೂರದ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಆಕಾಶದತ್ತ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಸಿ ಮಂದಿರದ ಹೊರಗೆ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಯಾರೋ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಓಡು ಎಂದು ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಬರೆದಿದ್ದರು. ವಿಕ್ರಂ ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋದಾಗ, ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಯಾರೋ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ನೆರಳು ಕಂಡಿತು. ಕಾವ್ಯಳ ಕೋಣೆ ಖಾಲಿಯಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ವಿಕ್ರಂನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಜೋರವಾಯಿತು. ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಮರಗಳಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಹನಿಗಳ ಸದ್ದು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಟಾರ್ಚ್ ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆ ಓಡಿ ಬಂದ. ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಕಾವ್ಯಳ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪಾದದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು. ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಪಾದಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಬೆರಳುಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಉಗುರುಗಳ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು. ಕಾವ್ಯಾ ಎಂದು ವಿಕ್ರಂ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ. ಆದರೆ ಅವನ ಧ್ವನಿ ಕಾಡಿನ ನಿಶ್ಯಬ್ದದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಈಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಆ ಪಾದದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ. ಹತ್ತಾರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಮರಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು. ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋದ ನಂತರ, ವಿಕ್ರಂಗೆ ಯಾರೋ ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕಾಡಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಟಾರ್ಚ್ ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮರದ ಮೇಲಿಂದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ದ್ರವ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ರಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಮೇಲೆ ನೋಡಿದಾಗ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಅವನನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತು. ಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶವವನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಮತ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಸಂಜೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದ ಆ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಅದೇ ತ್ರಿಕೋನ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಕೆತ್ತಲಾಗಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂಗೆ ತಲೆ ಸುತ್ತಿದಂತಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಅವನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿ ಮರದ ಹಿಂದೆ ಎಳೆದರು. ವಿಕ್ರಂ ಕಿರುಚಲು ಹೋದಾಗ, ಶಬ್ದ ಮಾಡಬೇಡ. ಅವರು ನಿನ್ನ ಗಂಧವನ್ನು ವಾಸನೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಗಡಸು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಅಘೋರಿ ಶಿವಾನಂದರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಘೋರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ನೀನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ವಿಕ್ರಂ. ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಅವರು ಬಲಿ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ರಕ್ತಪಿಪಾಸುಗಳು ಜಾಗೃತವಾಗುವ ರಾತ್ರಿ.
ಯಾರು ಅವರು? ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಲೇಬೇಕು, ದಾರಿ ತೋರಿಸಿ ವಿಕ್ರಂ ದೈನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದ. ಅಘೋರಿ ತನ್ನ ಸೊಂಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಕಣವನ್ನು ವಿಕ್ರಂಗೆ ನೀಡಿದರು. ಇದು ಪುರಾತನ ಪಂಚಲೋಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದು. ಇದನ್ನು ಕೈಗೆ ಹಾಕಿಕೊ. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಮಾಯಾವಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಿನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಈ ಕಂಕಣ ನಿನಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡು, ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಕೂಗುವ ದನಿ ಕೇಳಿದರೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಬೇಡ. ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಸಾವು. ವಿಕ್ರಂ ಆ ಕಂಕಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಇಡೀ ಕಾಡು ಬೇರೆಯದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಕತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಸಣ್ಣದಾದ ಹೊಳಪು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಅಘೋರಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಓಡಿದ. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಮಂಟಪವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಸುತ್ತಲೂ ಐದಾರು ಜನ ಕಪ್ಪು ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಂಜು ಹಿಡಿದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಒಬ್ಬ ಎತ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಿತ್ತು. ಅಧ್ಯಾಯ 65 ರ ಬಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ದ್ವಾರ ತೆರೆಯಬೇಕು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ. ವಿಕ್ರಂ ಮಂಟಪದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಂಕಣ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದು ಯಾವುದೋ ಸಂಕಟದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಕಪ್ಪು ಮುಖವಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಿಕ್ರಂನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ.
ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಷಪೂರಿತ ಬಾಣವನ್ನು ವಿಕ್ರಂನತ್ತ ಗುರಿ ಇಟ್ಟ. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಂ ಬಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಒಂದು ಪವಾಡ ನಡೆಯಿತು. ಕಾವ್ಯಳ ಮೈಯಿಂದ ಒಂದು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಮತ್ತು ಮಂಟಪದ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅಲುಗಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದವು. ವಿಕ್ರಂಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.ಕಾವ್ಯ ಕೇವಲ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಲ್ಲ, ಅವಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಈ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೂ ಯಾವುದೋ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.
ಕಾವ್ಯಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದು? ವಿಕ್ರಂ ಮಂಟಪದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ? ಕಪ್ಪು ಮುಖವಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಾಯಕ ರುದ್ರಪ್ಪನಾ?
ಉತ್ತರ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ.
