ಈ 65ನೇ ಪುಟವನ್ನು ಓದುವವನೇ 66ನೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಂನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಭಾರವಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಯಾಕೆ ಈ ರಹಸ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಅಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಕಾವ್ಯ ವಿಕ್ರಂನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಆತಂಕಗೊಂಡಳು. ಏನಾಯಿತು ವಿಕ್ರಂ? ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂತಹದ್ದೇನಿದೆ? ವಿಕ್ರಂ ನಡುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಿದನು. ಕಾವ್ಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ದಳಾದಳು. ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದೃಢತೆಯಿತ್ತು. ಇಲ್ಲ ವಿಕ್ರಂ, ಇದೊಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಇರಬಹುದು. ಈ ರಹಸ್ಯ ಕೆಟ್ಟವರ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಾರದು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬರೆದ ಮಾತುಗಳಿವು. ಪುಟ ತಿರುಗಿಸು, ಮುಂದೆ ಏನಿದೆ ನೋಡು
ವಿಕ್ರಂ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಪುಟವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು. ಆ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೇಖಾಚಿತ್ರವಿತ್ತು. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಒಳಗಿನ ನರನಾಡಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗಗಳ ನಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಕ್ಷೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾನವ ಹೃದಯದ ಆಕಾರವಿತ್ತು. ಇದು ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲ ಕಾವ್ಯಾ ಇದೊಂದು ಯಂತ್ರದ ವಿನ್ಯಾಸ ವಿಕ್ರಂ ಉದ್ಗರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟವು ಕೇವಲ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಬೃಹತ್ 'ಶಕ್ತಿ ಸಂಗ್ರಹಕ. ಈ 65ನೇ ಪುಟವು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವ ಕೀಲಿಕೈ. ಅವರು ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಭಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ರುದ್ರಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂಡ ಸ್ಫಟಿಕದ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಡೈನಮೈಟ್ ಬಳಸಿ ಸ್ಫೋಟಿಸಿದ್ದರು. ಧೂಳು ಮತ್ತು ಹೊಗೆಯ ನಡುವೆ ರುದ್ರಪ್ಪ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗನ್ ಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಅವನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಚೇಳಿನ ಹಚ್ಚೆ ಈಗ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಆ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಸೆದುಬಿಡು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಪವಾಡ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ರುದ್ರಪ್ಪ ಅರಚಿದನು. ವಿಕ್ರಂ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮರೆಮಾಡಿದನು. ರುದ್ರಪ್ಪ, ನಿನಗೆ ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನೀನು ಬಳಸಲು ಹೋದರೆ ಇಡೀ ಮಲೆನಾಡು ಸ್ಮಶಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ರುದ್ರಪ್ಪ ನಕ್ಕನು. ನನಗೆ ಲೋಕದ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಆ ಪುಟದಲ್ಲಿರುವ ಅಮರತ್ವದ ಸೂತ್ರ ನನ್ನ ಬಾಸ್ಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಬಾಸ್ ಎಂಬ ಪದ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ವಿಕ್ರಂಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ರುದ್ರಪ್ಪ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಬಾಡಿಗೆ ಆಳು ಮಾತ್ರವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ನಿಜವಾದ ವಿಲನ್ ಯಾರು? ರುದ್ರಪ್ಪ ತನ್ನ ಆಳುಗಳಿಗೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು. ವಿಕ್ರಂಗೆ ಈಗ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಅಘೋರಿ ನೀಡಿದ ಪಂಚಲೋಹದ ಕಂಕಣವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಸುಕಿದನು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಿಂದ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಶಬ್ದ ತರಂಗ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ರುದ್ರಪ್ಪನ ಆಳುಗಳು ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ರುದ್ರಪ್ಪನೂ ಸಹ ಸಮತೋಲನ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಈಗಲೇ ಓಡು ಕಾವ್ಯಾ ವಿಕ್ರಂ ಕಿರುಚಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯೊಳಗೆ ಜಿಗಿದರು. ಅದು ಬೆಟ್ಟದ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ನೀರಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರು ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಳಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ದೀವಟಿಗೆಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಎದುರಿಗೆ ಒಂದು ಸಿಂಹಾಸನವಿತ್ತು. ಆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಾವ್ಯಳ ಬಾಯಿಂದ ಒಂದು ದೀರ್ಘವಾದ ಉಸಿರು ಹೊರಬಂತು. ಅಣ್ಣಾ ಆರ್ಯನ್. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಓಡಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ರಕ್ಷಕ ದಂಡವಿತ್ತು. ನೀವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬಾರದಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ನ ಧ್ವನಿ ಅವನದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ಅವನ ಮೂಲಕ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಅವನು ಕಾವ್ಯಳ ಅಣ್ಣನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೃತ್ಯುಲೋಕದ ರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕಾವ್ಯ ಅಳುತ್ತಾ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಓಡಲು ಹೋದಾಗ ವಿಕ್ರಂ ಅವಳನ್ನು ತಡೆದನು. ಕಾವ್ಯಾ ಬೇಡ ಅವನು ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಶೂನ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಆವರಿಸಿದೆ, ವಿಕ್ರಂ ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ಆರ್ಯನ್ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಅವನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ರಕ್ಷಕ ದಂಡವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದಾಗ ಇಡೀ ನೆಲ ನಡುಗಿತು. ವಿಕ್ರಂ, ನೀನು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ 65ನೇ ಪುಟವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೀಯಾ. ಅದು ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕೀಲಿಕೈ. ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊ ಆರ್ಯನ್ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಆತ್ಮಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು.
ವಿಕ್ರಂ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಆರ್ಯನ್, ಈ ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅನಂತ್ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು. ಈ ರಹಸ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಆಸೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಬಂದಿದ್ದ ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯ ದಾರಿಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ನಗುವಿನ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ರುದ್ರಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂಡದ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ದಂಗಾದರು. ಅದು ಮತ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಅಘೋರಿ ಶಿವಾನಂದರು, ಆದರೆ ಈಗ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಕ್ರೂರತೆಯಿತ್ತು. ಶಿವಾನಂದರೇ? ನೀವು, ನೀವು ಇವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದೀರಾ? ವಿಕ್ರಂ ನಂಬಲಾರದೆ ಕೇಳಿದನು.
ಅಘೋರಿ ನಕ್ಕರು. ವಿಕ್ರಂ, ನಾನೇ ರುದ್ರಪ್ಪನ ಬಾಸ್ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಪುರಾತತ್ವಜ್ಞ ಮತ್ತು ಈ ಬೆಟ್ಟದ ರಕ್ತದ ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಹುಡುಗಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿತ್ತು. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನಗಾಗಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸುಲಭ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಕಾವ್ಯ ಘಾಸಿಗೊಂಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು, ಅಂದರೆ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದೀರಾ? ಹೌದು ಕಾವ್ಯಾ ಅಘೋರಿ ಶಿವಾನಂದರು ಮುಂದುವರಿದು ಹೇಳಿದರು. ಈ 65ನೇ ಪುಟವನ್ನು ನಾನು ಮುಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ವಿಕ್ರಂ ಮಾತ್ರ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲ. ಈಗ ಆ ಪುಟವನ್ನು ಆರ್ಯನ್ ಕೈಗೆ ಕೊಡು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಓದಿದ ತಕ್ಷಣ ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಬಾಗಿಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂದು ನಾನೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆರ್ಯನ್ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ವಿಕ್ರಂನತ್ತ ಕೈ ಚಾಚಿದನು. ವಿಕ್ರಂಗೆ ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಡೆ ಮೋಸಗಾರ ಅಘೋರಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿರುವ ಆರ್ಯನ್. ವಿಕ್ರಂ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಂಚಲೋಹದ ಕಂಕಣವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದು ಈಗ ರಕ್ತದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಹೇಳಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು ಯಾವಾಗ ಸತ್ಯವು ಅಧರ್ಮದ ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಂದು ಶೂನ್ಯವೇ ಸರ್ವಸ್ವ. ವಿಕ್ರಂ ಒಂದು ಧೈರ್ಯದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ 65ನೇ ಪುಟವನ್ನು ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಕೊಡುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಹರಿದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದೀವಟಿಗೆಗೆ ಹಾಕಲು ಹೋದನು.
ಬೇಡ ಅಘೋರಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರಪ್ಪ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಿರುಚಿದರು.
ಆದರೆ ಪುಟವು ಬೆಂಕಿಗೆ ಬೀಳುವ ಮೊದಲೇ, ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ದಂಡದಿಂದ ವಿಕ್ರಂನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ವಿಕ್ರಂ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು, ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಆ ಕಡೆಯ ಪುಟ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಆರ್ಯನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಆ ಪುಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ರೇಖಾಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಿರುಚಾಟಗಳು ಕೇಳಿಸತೊಡಗಿದವು. 66ನೇ ಬಲಿಯ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಬಲಿ ಯಾರದ್ದು? ವಿಕ್ರಂನದೋ? ಕಾವ್ಯಳದೋ? ಅಥವಾ ಆರ್ಯನ್ನದೋ
ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಓದಿದ ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅಘೋರಿ ಶಿವಾನಂದರ ಅಸಲಿ ಪ್ಲಾನ್ ಏನು? ವಿಕ್ರಂ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಈ ಸಾವಿನ ಕೂಪದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಉತ್ತರ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ
