ಹಳ್ಳಿಯ ಹಸಿರು ಹೊಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸುಂದರವಾದ ಮನೆಯೊಂದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಮಾಧವಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು ರೇವತಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಮಾಧವಿಗೆ ರೇವತಿ ತನ್ನ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚ. ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ರೇವತಿಗೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆ ಬಂದಿತ್ತು, ಸಾವಿನ ಅಂಚಿನಿಂದಪವಾಡಸದೃಶವಾಗಿ ಗುಣಮುಖಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ಮಾಧವಿಗೆ ರೇವತಿ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಕಾಳಜಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಆತಂಕವಾಗಿ, ನಂತರ ರೇವತಿಗೆ ಒಂದು ಅಗೋಚರ ಬಂಧನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ರೇವತಿಗೆ ಈಗ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷ. ಅವಳು ಬುದ್ಧಿವಂತೆ, ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡುವ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಳು. ಆದರೆ, ಮಾಧವಿ ರೇವತಿಯನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದೂ ಆನ್ಲೈನ್ ಮೂಲಕವೇ. ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು, ಪಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಹದಿಹರೆಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ರೇವತಿಗೆ ನಿಷಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ರೇವತಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಡ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಆದರೆ ನನ್ನ ಗತಿ ಏನು? ಎಂಬ ಮಾಧವಿಯ ಮಾತುಗಳು ರೇವತಿಯ ಕಿವಿಗೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಮಾಧವಿ ರೇವತಿಯ ಮೊಬೈಲ್ ಕರೆಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವಳು ಓದುವ