ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಭವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ಹೊರರೂಪದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ಈಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನ ಶರೀರವು ಕಡು ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಸ್ತಂಭದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ತೇಲುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು. ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ಅರಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೀಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಅರಮನೆಯ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ದ್ವಾರವು ಆದರ್ಶ್‌ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ಸಣ್ಣ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ 'ಘರ್ ಘರ್' ಎಂಬ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಒಳಗೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಗಾಳಿಯು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವುದೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಶವಗಳ ಕೊಳೆತ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುರಂಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ