ಹಿಮವತ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟದ ಆ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಅನುಭವದ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರುವ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಚಾರ್ಮಾಡಿ ಘಾಟ್‌ನ ಅಂಕುಡೊಂಕು ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕುದುರೆಮುಖದ ಗಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆಕಾಶವು ಕಡು ಕಪ್ಪಗಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಮರಗಳು ಗಾಳಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಭೀಕರ ಆರ್ತನಾದವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಬದಲು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ದ್ರವ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್‌ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹೊಸ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವು ಚೀಲದ ಒಳಗಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಯಾವುದೋ ಮಹಾ ಶತ್ರುವಿನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ