ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತರ ಮುಖದ ಹಿಮದ ಸೀಳಿನ ಮೂಲಕ, ಭೂಮಿಯ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಭೂಮಿಯ ಅಂತರಾಳದ ಅತ್ಯಂತ ನಿಗೂಢ ಲೋಕವಾದ ಅಘೋರ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಜ್ವಾಲೆಗಳನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ಬೃಹತ್ ಸ್ಫಟಿಕದ ಬಂಡೆಗಳಿವೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಚಿತಾಭಸ್ಮದ ಘಾಟು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಘೋರಿಗಳ ತೀವ್ರ ಕಂಪನವಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್‌ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ 'ಸತ್ಯದರ್ಶನ ವಜ್ರದ ಕಿರೀಟವು ಈಗ ಕಡು ನೀಲಿ ಬೆಳಕನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊರಸೂಸತೊಡಗಿತು. ಅದು ಈ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರ್ಶ್, ಇಲ್ಲಿನ ಕತ್ತಲೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನಲ್ಲ, ನನ್ನ ಇಡೀ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಕುರುಡು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಕಿರುಚಾಟ ಮತ್ತು ಅಘೋರಿಗಳ ಡಮರುಗದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಭೂಮಿಯ ಒಳಗಿದ್ದೇವೋ ಅಥವಾ ನರಕದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿದ್ದೇವೋ?