ಅಘೋರ ಲೋಕದ ಕರಾಳ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಘೋರ ಅಸ್ತ್ರದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಸೀಳಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಭೂಮಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂದು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪಾತಾಳ ಲಿಂಗದ ಪರಮ ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣವು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಗೋಡೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಕೆಂಪು ಲಾವಾ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ಸ್ಫಟಿಕಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಈ ಬೃಹತ್ ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೈತ್ಯಾಕಾರದ, ಕಪ್ಪು ಶಿಲೆಯ ಶಿವಲಿಂಗವಿತ್ತು. ಅದು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯನ್ನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯ ಖಡ್ಗವು ಈಗ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸತೊಡಗಿತು. ಅದು ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಪದರಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆದರ್ಶ್ನ ಜನ್ಮ ರಹಸ್ಯದ ಕಂಪನವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್, ಇಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯು ಹಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಸ್ಮಶಾನದ ಮಣ್ಣಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಜೀವದ ಉಗಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಗರ್ಭದ ಮಣ್ಣಿನಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪಾತಾಳದ ಅಗಾಧವಾದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು