ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ 'ಸ್ಕೈಲೈನ್' ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹಸಿ ರಕ್ತದ ಘಾಟು ವಾಸನೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಸುರಿಯದಿದ್ದರೂ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮೈ ಜುಂ ಎನಿಸುವ ನಿಗೂಢ ತಂಪಿತ್ತು. ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ 3:15ಕ್ಕೆ 404ನೇ ನಂಬರಿನ ಫ್ಲಾಟ್‌ನಿಂದ ಆ ದಾರುಣ ಕಿರುಚಾಟ ಕೇಳಿಬಂದಾಗ, ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ ರಾಮಣ್ಣನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದಾಗ, ಲಾಕ್ ಆಗದ ಆ ಬಾಗಿಲು ತಾನಾಗಿಯೇ ಕ್ರೇ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಳಗಡೆ ಸರಿಯಿತು. ಒಳಗೆ ಹೋದ ರಾಮಣ್ಣನಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಸಾವಿನ ಕ್ರೂರ ನರ್ತನ. ಲಿವಿಂಗ್ ರೂಮಿನ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶ್ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಇಡೀ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಆಕಾಶ್ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಭೀಕರ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಅಸುನೀಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯೂ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಂತೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ, ಅದೇ ಆಕಾಶ್ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಕಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನೋಟ ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ಚಾವಣಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈಯಲ್ಲಿ