ಈಗ ಕಥೆಯು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಅತ್ಯಂತ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಚಿರಂಜೀವಿಗಳ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, 'ಅಮರತ್ವದ ಮುದ್ರೆ'ಯನ್ನು ಪಡೆದ ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಸಿದ್ಧಪುರುಷನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಅಂತಿಮ ವಿಮೋಚನೆಯು ಇನ್ನೂ ದೂರವಿದೆ. ಜ್ಞಾನಗಂಗೆಯ ಕಣಿವೆಯ ದಿವ್ಯ ಮೌನವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೈಲಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ, ಹಿಮದ ಶಿಖರಗಳ ನಡುವಿನ ಕಿರಿದಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯು ಮನುಷ್ಯರ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ತೆಳುವಾಗಿತ್ತು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಅವರ ಎದುರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಲಿನ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ಬೃಹತ್, ಅದೃಶ್ಯ ದ್ವಾರವು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದ್ವಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಕಾಲದ ಒಂದು ರಂಧ್ರ. ಆ ದ್ವಾರದ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳು ಆದರ್ಶ್‌ಗೆ ತಾನು ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನವಾದ, ಯಾವುದೋ ಒಂದು 'ಮರೆತು ಹೋದ ಇತಿಹಾಸ'ದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. "ಆದರ್ಶ್, ಈ ದ್ವಾರವು ಕೈಲಾಸದ ಮೇಲಿರಬಾರದು. ಇದು ಅತೀತದ