ಶೂನ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಆ ದೈವಿಕ ತಾಳೆಗರಿಗಳಿದ್ದ ಪೀಠದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು. ಆ ಪೀಠದ ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಲದ ಚಕ್ರಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಗ್ರಂಥಾಲಯವಲ್ಲ ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ 'ಆದಿ ಲೇಖನಿಯ ತಾಣ. ಅಲ್ಲಿನ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣದ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ 'ಬ್ರಹ್ಮ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಆ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಇತಿಹಾಸವು ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಿತು. ರಶ್ಮಿ, ಈ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ಕೇವಲ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಈ ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಶದ ನಡುವಿನ 'ಸಮತೋಲನ'. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಓದುತ್ತೇವೋ, ಅದು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನು ನಾವು ಬದಲಿಸಬೇಕು, ಎಂದು ಆದರ್ಶ್ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ