ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿಯು ಆದರ್ಶ್‌ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದಾಗ, ಅವನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಹಿಮದ ಶಿಖರಗಳು ತಮ್ಮ ಕಠಿಣತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೃದುವಾದ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿನಂತೆ ಬದಲಾದವು. ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗುವ ಕ್ಷಣ. ಆದರ್ಶ್‌ನ ಎದುರಿಗೆ ಈಗ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ದ್ವಾರವಿದೆ, ಅದು ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮೌನ'. ಈ ಮೌನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾದರೆ, ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರತಿ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.ಆದರ್ಶ್, ಈ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಈಗ ಕೇವಲ ನೆನಪಲ್ಲ, ಅದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಲಯದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು? ರಶ್ಮಿ ಆ ಗಂಭೀರ ಮೌನದ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕೇಳಿದಳು.ಆದರ್ಶ್ ನಸುನಕ್ಕನು. ಅವನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಸಂಕೋಚವಿರಲಿಲ್ಲ. ರಶ್ಮಿ, ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಂದರೆ ಸೋಲಲ್ಲ, ಅದು ಮಹಾ ಗೆಲುವು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆದೆ, ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು 'ಬರಹಗಾರ' ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು, ಆ