ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಮುನ್ನ ತುಳಸಿ ಕಟ್ಟೆಯ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯು ಅನುಷಾ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ್‌ಗೆ ಒಂದು ಕಾಲದ ವಾಸಿಯಾದ ಗಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಉಪ್ಪು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿನ ವಸ್ತುಗಳು – ಕಳುವಾಗಿದ್ದ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್‌ಗಳು, ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ಮರದ ಚಿಲಕ ಮತ್ತು ನಂದೀಶ್‌ನ ಸಂದೇಶ  ಅಪನಂಬಿಕೆಯ ಯುಗದ ಕೊನೆಯ ಪಾಠಗಳಾಗಿದ್ದವು.ವಿಶ್ವಾಸ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ನಂದೀಶ್‌ನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದಿದರು. ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಯುಗಗಳ ಸೋತ ಆತ್ಮಗಳು ಮಾತನಾಡುವಂತಿತ್ತು.ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ವಿಶ್ವಾಸ್ ಮತ್ತು ಅನುಷಾ, ನಾನು ನಂದೀಶ್. ಈ ಯುದ್ಧದ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶ ಹಣವಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಜಂದಿರ ಕಥೆಗಳಿಗಾದ ಅಪಮಾನದ ಸೇಡು.ನನ್ನ ಅಜ್ಜ ಗಣೇಶಪ್ಪ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೀಗವನ್ನು ನಂಬಿದರು, ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನ ಮುಂದೆ ಅದು ವಿಫಲವಾಯಿತು. ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾವಲುಗಾರರಾದರು. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಆ ನೋವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಡೇಟಾದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದಿರಿ. ಆದರೆ ಅನುಷಾ, ನಿಮ್ಮ AI ಕೇವಲ 'ಭಾವನಾತ್ಮಕ