ಅಜ್ಞಾತ ನಿಲ್ದಾಣರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. 'ಮಲ್ನಾಡ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್' ರೈಲು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಸುರಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಂಡೋ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಮರ್ಥ್ ತನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಅನ್ನೇ ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಕಂಪನಿಯ ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ನ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ ಹತ್ತಿರವಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕರಾಗಲಿ, ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯಾಗಲಿ ಯಾವುದರ ಕಡೆಗೂ ಗಮನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಹತ್ತಾರು ಮಿಸ್ಡ್ ಕಾಲ್‌ಗಳಿದ್ದವು. ಈಗ ಮಾತನಾಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಯಶಸ್ಸು, ಹಣ ಮತ್ತು ವೇಗ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು.ರೈಲು ಜೋರಾಗಿ ಹಾರ್ನ್ ಹಾಕುತ್ತಾ ಒಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಸುರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೀಪಗಳು ಒಂದಿಷ್ಟು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಮಿನುಗಿ ಆಫ್ ಆದವು. ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಕೂಡ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬ್ಲಾಂಕ್ ಆಯಿತು.ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೈಲಿನ ವೇಗ ನಿಧಾನವಾಗತೊಡಗಿತು. ಸಮರ್ಥ್ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ. ಸುರಂಗ ಮುಗಿದು