ತನ್ನ ಕೋಪದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತು ಅಥವಾ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದುದು ಏನೇ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಅದು ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ವಿಧಿಯು ಬೇರೆಯದೇ ಆಟವನ್ನು ಆಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
ಅದು ಒಂದು ಸುಡುಬಿಸಿಲಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಕಚೇರಿಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ, ಎಂದಿನಂತೆ ತನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ರುದ್ರನು, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಆಡಳಿತದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಆಗಿದ್ದ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಜಂಕ್ಷನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾರು ನಿಂತಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಳದ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ನಿಧಾನಗತಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ರುದ್ರನ ತಾಳ್ಮೆಯ ಅಂಚನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಕೋಪದ ಮೊದಲ ಕಿಡಿ ಅವನ ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಿದ್ದ.
ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯ ಬಿತ್ತು.
ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗದ್ದಲ ಮತ್ತು ಹಾರ್ನ್ಗಳ ನಡುವೆ, ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಆತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಅವನ ಉದ್ದನೆಯ ಬಿಳಿ ಗಡ್ಡವು ಎದೆಯವರೆಗೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಾಂತತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಇತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಆತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ. ಏಕೆಂದರೆ, ಆತ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಅನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ನಿಂತು, ಗಾಳಿಯತ್ತ ನೋಡಿ ಏನನ್ನೋ ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಹರಿದ ಪುಸ್ತಕವಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಅವನು ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.
ರುದ್ರನಿಗೆ ಮೊದಲು ಆದದ್ದು ತೀವ್ರವಾದ ಕಿರಿಕಿರಿ. ಈ ಹುಚ್ಚನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಆಗಿರುವುದು ಎಂದು ರೇಗಿ, ಹಾರ್ನ್ ಒತ್ತಿದನು. ಆ ಹಾರ್ನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಶಬ್ದವು ಆ ವೃದ್ಧನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಲೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ, ಅವನು ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ಬದಲು, ಆತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗಿ, ರುದ್ರನ ಕಾರಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಬಂದನು. ರುದ್ರನ ಕೋಪ ಈಗ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಇಳಿಸಿ, ಓ ಮನುಷ್ಯ, ನಿನಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ರಸ್ತೆಯಿಂದ ತೊಲಗು! ಎಂದು ಘರ್ಜಿಸಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ, ಆ ವೃದ್ಧನು ಕಾರಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ರುದ್ರನ ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿದನು. ಅವನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಯವಾಗಲೀ, ಕೋಪವಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಅದೊಂದು ಅನಂತವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಆಳವಾಗಿತ್ತು. ಆತ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ನಗುತ್ತಾ, ಆದರೆ ಧ್ವನಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ, ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು
ಅಗ್ನಿ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಉರಿ. ಆದರೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ನೀನು ಸುಡಲಾರೆ.
ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆ ವೃದ್ಧನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು, ಹತ್ತಿರದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಯಾವುದೇ ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ರುದ್ರನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಆತನಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ತನ್ನ ಕೋಪದ ಜ್ವಾಲೆಯು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೌನ ಮತ್ತು ಮಾತು ಎರಡೂ ಅವನ ಕೋಪವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದವು. ರುದ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಪರ್ವತವು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತಣ್ಣಗಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆ ವೃದ್ಧನ ಮಾತು ರುದ್ರನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗೊಂದಲದ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿತು. ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಚ್ಚನಲ್ಲ, ಏನೋ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ರುದ್ರನಿಗೆ ಮೂಡಿತು. ಇದು, ರುದ್ರನ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ ತಿರುವಾಗಿತ್ತು.
ರುದ್ರನಿಗೆ ಎದುರಾದ ಆ ವೃದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಇತರರು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರುದ್ರನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಸುಡಲಾರೆ ಎಂಬ ಒಗಟಿನಂತಹ ಮಾತು ರುದ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಆ ಜಂಕ್ಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ನಂತರ, ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಕಾರನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿ, ಆ ವೃದ್ಧನ ಚಲನವಲನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯರು ಮೌನಿ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ, ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಸಹ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಗೂಢಾರ್ಥದ ಮಾತುಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೌನಿಯು ನಗರದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ರುದ್ರನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮೌನಿಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಸಹಜವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಮೌನಿಯು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ತ್ರಿಕೋನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನಂತತೆಯ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು (Infinity symbols) ಗೀಚುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ನಂತರ, ರಸ್ತೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನರತ್ತ ನೋಡಿ, ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಜನರು ಅವನಿಂದ ಆದಷ್ಟು ದೂರ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಂಗಡಿಯವರು ಅವನಿಗೆ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಆ ಹುಚ್ಚ ಮತ್ತೇ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಎಂದು ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು ಅಥವಾ ಹೆದರಿ ತಾಯಿಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆ ದಯೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಮೌನಿಯು ಆಕೆಯನ್ನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನೋಡಿ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಮುಕಿಸಿ, ನಕ್ಕನು. ಈ ನಡವಳಿಕೆಗಳು, ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈ ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದವನು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ರುದ್ರನು ಈ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಹುಚ್ಚ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ರುದ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಬೇರೆಯದೇ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರುದ್ರನ ಕೋಪವು ಸದಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ವಿಮರ್ಶಿಸಿ, ತನ್ನದೇ ತರ್ಕದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಲು ಬಯಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮೌನಿಯ ಈ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಯಾವುದೇ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೌನಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆಯಂತೆ ರುದ್ರನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಜನರು ಮೌನಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೆ, ರುದ್ರನು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕದಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಜನರು ಹೆದರಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮೌನಿ, ರುದ್ರನ ಕೋಪವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ಬಲವಾದ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ. ಅಗ್ನಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ನೀನು ಸುಡಲಾರೆ.
ರುದ್ರನಿಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಈ ಮೌನಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನು ತನ್ನಂತಹ ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ವಭಾವದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಈ ಜ್ವಾಲೆಯು ಈ ವೃದ್ಧನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು, ರುದ್ರನ ಅಹಂಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಿತು. ರುದ್ರನು ಹೊರಟುಹೋದರೂ, ಮೌನಿಯ ಆ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಆ ಹೇಳಿಕೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದು ಆ ಹುಚ್ಚನ ಹಿಂದಿರುವ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ ಮೇಧಾವಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ರುದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣವೇ?
