ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನದ ಆ ಭೀಕರ ರಾತ್ರಿಯ ಘಟನೆಗಳ ನಂತರ ಆದರ್ಶ್ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೇಲೆ ಕವಿದಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬೆಳಕು ಹಿತವೆನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಅವನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ 'ಮಹಾ ಮಣಿ' ಈಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಭರಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು ಅವನ ನರಮಂಡಲದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಆ ಮಣಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ನೀಲಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಅವನ ಶರೀರದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಅತಿಮಾನುಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಏರಿ ನೇರವಾಗಿ ರಶ್ಮಿಯ ಮನೆಯತ್ತ ಹೊರಟ. ಅವನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಈ ಅತಿಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ದೂರವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕವೂ ಅವನ ಎದೆಯನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿಯ ಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಅವಳು ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ, ಕಳೆದುಹೋದವಳಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಆ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಅತೀವವಾದ ಶೂನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ನೀನು ಬಂದೆಯಾ? ನಿನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡು ಅದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಯಾರು? ನೀನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಆ ಮುಗ್ಧ ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ ಆದರ್ಶ್ ಆಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಕತ್ತಲೆಯ ಸೆಲೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ ರಶ್ಮಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಾ ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನ ಗಾಳಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಸುಳಿಯತೊಡಗಿತು. ರಶ್ಮಿ, ಈ ಶಕ್ತಿ ನನಗೂ ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವಂಶದ ಆ ಕರಾಳ ಶಾಪವನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು ನಾನು ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಮೃತ್ಯು ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಈಗ ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಅಂತಿಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಭೇದಿಸದಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಣಿ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಬರುತ್ತೀಯಾ? ಇದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟ ಎಂದನು.
ರಶ್ಮಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೌನವಾದಳು. ಅವಳ ವಂಶದ ಆ ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಂದೆಯ ಆ ಪತ್ರ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಈ ಶಾಪದ ಅಂತಿಮ ವಿಮೋಚನೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಆದರ್ಶ್, ಆದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಈ ಕರಾಳ ಹಣೆಬರಹದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಬೈಕ್ ಏರಿದಳು. ಅವಳು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ, ಶರೀರವನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿ ದೂರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಆ ಸಣ್ಣ ಅಂತರ ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವರು ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ ದಾಟಿ ರಾಮನಗರದ ಆ ಬೃಹತ್ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ತಲುಪುವಾಗ ಆಕಾಶ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಯಿತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೇ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಬೈಕ್ನ ಹೆಡ್ಲೈಟ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನೂರಾರು ಬಿಳಿ ಕಣ್ಣಿನ ನೆರಳುಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಅವು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ಅವು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ಶಾಪಕ್ಕೊಳಗಾದ ಓದುಗರ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಸತ್ತವರಂತೆ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಬೈಕ್ ವೇಗವಾಗಿದ್ದರೂ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಧ್ವನಿ ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈಯಿತು ಬರಹಗಾರನೇ ಈ ಮಹಾ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ನೀನು 16ನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ. ಮೈಸೂರು ಕೇವಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಗರವಲ್ಲ, ಅದು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಅತಿ ಹಳೆಯ ನೆಲೆಬೀಡು. ರಸ್ತೆಯ ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಲಿದೆ. ನೋಡು ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆ ಈಗಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ ಪ್ರೀತಿಯು ಮರೆಯಾದಾಗ ಶಾಪವು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ. ಅವನ 16ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಅತೀವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ
ಅಧ್ಯಾಯ 16 ಮಂಜಿನ ಹಾದಿಯ ಸಂಘರ್ಷ. ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ರಸ್ತೆಯ ಪ್ರತಿ ಮರದಲ್ಲೂ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ನೇತು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಆ ಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕಿದೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಡೆತಡೆಯೂ ಮಣಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುಂದಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಬರಹಗಾರನ ಛಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರೇಮದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ನೆರಳುಗಳು ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಸರಿದವು. ಆದರೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದಾಗ, ಬೈಕ್ನ ಚಕ್ರಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಿಗಿದು ಲಾಕ್ ಆದವು. ನದಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕೈಗಳು ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬೈಕ್ ಅನ್ನು ನದಿಯ ಆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆಯತೊಡಗಿದವು.
ಆದರ್ಶ್ ಕೆಳಗೆ ನೋಡು ನೀರು ಹಸಿ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ನಮಗೆ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲವೇ? ರಶ್ಮಿ ಕಿರುಚಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ನಿಂದ ಇಳಿದು ನದಿಯ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಅವಳು ಈ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿನಿಯಂತೆ, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಮೈಸೂರು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮುನ್ನ ನೀನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಮಣಿಯೊಳಗೆ ತನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ದ್ವೇಷದ ವಿಷವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ತೊಳೆಯದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ ತಲುಪುವ ಮುನ್ನವೇ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ರಕ್ಕಸನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತೀಯಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಬರಹಗಾರ ಸತ್ತು ಅಸುರ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಆದರ್ಶ್ ನದಿಯ ತೇವವಾದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ. ಆ ಕ್ಷಣ ಇಡೀ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿ ಅವನ ಮೆದುಳನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿತು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ರಶ್ಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ರಶ್ಮಿ, ಈ ಕಡೆ ಬಾರಬೇಡ ಈ ಮಣಿ ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದೆ ನೀನು ದೂರವಿರು ಆದರ್ಶ್ ಕಿರುಚಿದ.
ಆದರೆ ರಶ್ಮಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯವನ್ನೂ ಮರೆತು ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಶುದ್ಧತೆ ಒಂದಾದಾಗ ಮಣಿಯೊಳಗಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ವಿಷವು ಆವಿಯಾಗಿ ಆಕಾಶ ಸೇರಿತು. ಮಣಿ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಮಿನುಗತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ. ಒಂದು ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡ ಬರಹಗಾರನೇ ಮೈಸೂರು ನಗರದ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಅಸಲಿ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವಿನ ಒಪ್ಪಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗಲಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಮತ್ತೆ ಬೈಕ್ ಏರಿದರು. ಮೈಸೂರಿನ ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಏಷ್ಯಾ' ಸಿಗ್ನಲ್ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಗಡಿಯಾರಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡತೊಡಗಿದವು. ಇಡೀ ಮೈಸೂರು ನಗರವು 1980ರ ದಶಕದ ಹಳೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆರಳು ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತು. ಅವನ ತಂದೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಗುಪ್ತ ಬರಹಗಾರರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಮೊದಲ ಸುಳಿವು ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ 16ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ
ಅಧ್ಯಾಯ 16 ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರಿನ ಮಂಜು ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದೆ. ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಈಗ ಸಾವಿರ ರಹಸ್ಯಗಳಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಮಹಾ ಯುದ್ಧದ ಅಸಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ಈಗ ಅರಮನೆ ನಗರಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯ ಗುಪ್ತ ಸುರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಭವ್ಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅರಮನೆಯ ಬೃಹತ್ ದ್ವಾರಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ 'ಘರ್ ಘರ್' ಎಂಬ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಳಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಅವರಿಬ್ಬರ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದ.
