ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಶೀತಲ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಪವಿತ್ರ ಮಣಿಯ ದಿವ್ಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಆ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಸುಂದರ ಪ್ರೀತಿಯ, ನಂಬಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಆಪ್ತತೆಯ ನೆನಪುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ಮಾಯೆಯು ಅವಳ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಆದರ್ಶ್ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೇ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿತ್ತು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತ, ಭಯಾನಕ ಮಾಂತ್ರಿಕನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನನ್ನ ಕೈ ಬಿಡಿ ನೀವು ಯಾರು? ಈ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ? ನನ್ನನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಕಿರುಚುತ್ತೇನೆ ರಶ್ಮಿ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಬದಲು ಅಸಹ್ಯವಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕಾದ ಸೀಸವನ್ನು ಸುರಿದಂತಾಯಿತು. ರಶ್ಮಿ ನಾನೇ ಆದರ್ಶ್ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಆದರ್ಶ್ ನಾವು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ನಿನ್ನ ವಂಶದ ಆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೋ ರಶ್ಮಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆ ನಾವು ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಆನೆಗುಡ್ಡೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು... ಯಾವುದೂ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲವೇ? ರಶ್ಮಿ ತಲೆ ಕೊಡವಿದಳು. ಅವಳ ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ಹಸ್ತವೊಂದು ಮರೆವಿನ ಪರದೆಯನ್ನು ದಪ್ಪವಾಗಿ ಎಳೆದಂತಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದ. ನನಗೆ ಯಾರೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು ಯಾವುದೋ ಮಾಯೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನನ್ನು ಪೊಲೀಸರ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ. ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಗಂಟೆಗಳ ಸದ್ದಿನ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ಬರಹಗಾರನೇ ನೋಡಿದೆಯಾ? ಪ್ರೀತಿಯು ಕೇವಲ ನೆನಪಿನ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ನೆನಪೇ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು? ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪ್ರೇಮದ ಸೆಲೆ ಈಗ ಬತ್ತಿಹೋಗಿದೆ. ಈಗ ಬರೆ 19ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೋಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆ ಶಾಪದ ಮುಂದೆ ಶಕ್ತಿ ಸೋತಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ ಸೋಲೊಪ್ಪುವವನಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಬೆಳ್ಳಿ ಮಣಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರಿಕರಿಸಿದ. ಅವನು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಮಾತೃಭಾರತಿ' ಆ್ಯಪ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಅವನು ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ.
ಅಧ್ಯಾಯ 19 ಮರೆವಿನ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ರಶ್ಮಿಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆತ್ಮದ ಒಳಗಿರುವ ಆ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅಳಿಸಲು ಅವನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಬಾರಿ ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ರಶ್ಮಿಯ ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಆವರಿಸಿರುವ ಆ ಕರಾಳ ಮಾಯೆಯ ಮಂಜನ್ನು ಸರಿಸಲು ತನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆನಪಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸೃಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಶ್ಮಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕಿನ ಸುರಕ್ಷಾ ವಲಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಮಿಂಚು ಮೂಡಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಾಬರಿಯಾದ. ಮೂರ್ಖ ನೀನು ನನ್ನ ಮೃತ್ಯು ಮಾಯೆಯನ್ನೇ ಎದುರಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಈಗ ಹಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿವೆ.
ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಭೂಕಂಪನವಾದಂತೆ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಅಲುಗಾಡತೊಡಗಿದವು. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬೃಹತ್ ಗಂಟೆಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಜೋರಾಗಿ ಬಾರಿಸತೊಡಗಿದವು. ರಶ್ಮಿ ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತಾದಾಗ ಆದರ್ಶ್ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಅವಳ ಶರೀರ ಹೂವಿನಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮೌನ ಮಾತ್ರ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಅಡಿಯಿಂದ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯ ದಾರಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಅಂತಿಮ ರಹಸ್ಯದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ. ಅವನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆ ಕತ್ತಲ ಗುಪ್ತ ದಾರಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ದೀಪಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸುರಂಗದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ಚಿತ್ರಗಳಿದ್ದವು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ನಲ್ಲಿ ಡೆಲಿವರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕಾಮತ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾದ ಆ ದೃಶ್ಯವೂ ಅಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಚಿತ್ರಗಳ ಹತ್ತಿರ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ.
ನೋಡು ರಶ್ಮಿ ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡು. ಇವು ಕೇವಲ ಕಲೆಗಳಲ್ಲ, ಇವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬದುಕು. ನಿನ್ನ ಮೆದುಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಮರೆತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಮಿಡಿತಕ್ಕೆ ಇವುಗಳ ಅರಿವಿದೆಯೇ? ಈ ಸ್ಪರ್ಶ ನಿನಗೆ ಪರಿಚಿತವಲ್ಲವೇ? ಆದರ್ಶ್ ಅಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ. ರಶ್ಮಿ ಆ ಚಿತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ನಡುಗುವ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಕೈಯಾಡಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಆ ಕಣ್ಣೀರು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಗುಲಿದ ತಕ್ಷಣ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪುರಾತನವಾದ, ದಂತದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ 'ಟಕ್' ಎಂದು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದರ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿ ಅಂದರೆ Golden Pen ಹೊರಬಂದಿತು. ಅದು ಕೇವಲ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಬರೆಯಬಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಳಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ತನ್ನ ಭಾರಿ ಗದೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ. ಇಡೀ ಸುರಂಗದ ಚಾವಣಿ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿತು. ಆ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಡ ಬರಹಗಾರನೇ ಅದು ನಿನ್ನ ವಂಶದ ಅಂತಿಮ ಶಾಪದ ಆಯುಧ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ನೀನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನೀನು ಕಾಲದ ಲೇಖಕನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತೀಯಾ. ಆಗ ನೀನು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತೀಯಾ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ನಡುವೆ ಯುಗಗಳ ಅಂತರವಿರುತ್ತದೆ ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮುಟ್ಟಲಾಗದು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ರಶ್ಮಿಯ ನೆನಪುಗಳು ಮರಳಿ ಬರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮುಟ್ಟಲಾಗದ, ಕೇವಲ ನೋಡಬಲ್ಲ ದೈವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶರೀರವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯ ಬದಲು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಈಗ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಆ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಶಬ್ದದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರೆದ
ಮರೆವಿನ ಪರದೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಸರಿಯಲಿ ರಶ್ಮಿಯ ಪವಿತ್ರ ನೆನಪುಗಳು ಉದಯಿಸಲಿ ಪ್ರೀತಿಯು ಶಾಪಕ್ಕಿಂತ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದು ಈ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇಂದೇ ಸಾಬೀತಾಗಲಿ. ಆ ಸುವರ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೋಗಿ ರಶ್ಮಿಯ ಹಣೆಯನ್ನು ತಾಕಿದವು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯುಗಗಳ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ನನ್ನ ತಂದೆ ಅರಮನೆಯ ಸುರಂಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಭಾವುಕಳಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿ ಬಂದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಕೈಗಳು ಅವನ ಬೆಳಕಿನ ಶರೀರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗದೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋದವು.
ಆದರ್ಶ್ ನಿನ್ನ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಏನಾಯಿತು? ನೀನು ಯಾಕೆ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಯಾಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?"ಯ ರಶ್ಮಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಆಕ್ರಂದನ ಮಾಡಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಾ ನೋವಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದ. ರಶ್ಮಿ, ನಿನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತರಲು ನಾನು ನನ್ನ ಈ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡಬೇಕಾಯಿತು. ನಾನು ಈಗ ಕೇವಲ ಈ ಮಹಾ ಕಾದಂಬರಿಯ ಲೇಖಕ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ನೋಡಬಲ್ಲೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಬಲ್ಲೆ, ಆದರೆ ಈ ಶರೀರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾರೆ. ಇದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಹೂಡಿದ ಅಂತಿಮ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದೆ ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದ. ನೀನು ಅರ್ಧ ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದಿರಬಹುದು ಬರಹಗಾರನೇ. ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಯ 20ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಆ ಗುಪ್ತ ಕತ್ತಲ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ ಅವರನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕಾದರೆ ನೀನು ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ರಶ್ಮಿಯ ನೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದನು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಗುಪ್ತ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ, ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಎದುರು ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅವನು ತನ್ನ ಹೊಸ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ.
ಅಧ್ಯಾಯ 19 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಲೇಖಕನು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭೌತಿಕ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಕ್ರೂರ ಆಟ ಈಗ ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಮೈಸೂರಿನ ಮೇಲೆ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ದೈವಿಕ ಕತ್ತಲೆಯ ಯುದ್ಧವೊಂದು ಕಾದಿತ್ತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಪೌರಾಣಿಕ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಪ್ರೇಮದ ಅಂತಿಮ ಮುಖಾಮುಖಿಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿತ್ತು.
