ವಿಜಯಪುರದ ಗೋಲ ಗುಮ್ಮಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಶೂನ್ಯದ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೃದಯಭಾಗವಾದ ಕಲಬುರಗಿಯ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಅವರು ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಮಿಂಚುಗಳು ಸಂಭವಿಸಿ, ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣಿನ ಈ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಮಂತ್ರಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕೀಲಿ ಈಗ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಯಾವುದೋ ನಿಗೂಢ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಜೀವಂತ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಆಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ಈ ಕಲಬುರಗಿ ಕೋಟೆಯ ಬೃಹತ್ ಗೋಡೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿವೆ ನೋಡು. ಇಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳು ಶತಮಾನಗಳ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ನಂಬಿಕೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದನಲ್ಲವೇ? ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಿನಗೋ ಅಥವಾ ನನಗೋ? ನನ್ನ ಎದೆ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ ರಶ್ಮಿ ಹಜರತ್ ಖ್ವಾಜಾ ಬಂದೇ ನವಾಜ್ ದರ್ಗಾದ ಎತ್ತರದ ಮಿನಾರ್ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೋಟೆಯ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಬುರುಜುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ಕೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರಶ್ಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಈಗ ಹಂಪೆಯ ಸಂಗೀತದ ಕಂಬಗಳಂತೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮತ್ತು ದೈವಿಕವಾಗಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ, ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದ ಸವಾಲು. ಈ ದರ್ಗಾದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುರಾತನ ಸುರಂಗವು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲ ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಣ್ಣ ಸಂಶಯಗಳನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕಿ ನಮಗೆ ತೋರಿಸುವ ಕನ್ನಡಿ. ಆ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಒಳಗಡೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಒಳಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಕಾಣುವುದು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವರು ದರ್ಗಾದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕೋಟೆಯ ರಹಸ್ಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಗೋಡೆಯ ಸಣ್ಣ ಸೀಳುಗಂಡಿಯೊಳಗೆ ಇರಿಸಿದನು. ಖಟಕ್ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ನೆಲ ಸೀಳಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕಡಿದಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಅವರು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೇಲಿನ ದ್ವಾರವು ಭೀಕರ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಡು ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಉಸಿರಾಟದ ಸದ್ದಷ್ಟೇ ಇತ್ತು. ಸುರಂಗದೊಳಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋದಂತೆ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಕರಾಳ ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ರಶ್ಮಿಯ ಬದಲಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವಿಕಾರ ರೂಪದ ಮಾಟಗಾತಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅದೇ ರೀತಿ ರಶ್ಮಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ಕರಾಳ ಹಂತಕನ ರೂಪ ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಇದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವಾಗಿತ್ತು.
ರಶ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು, ಅದು ಆದರ್ಶ್ ಅಲ್ಲ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ಕರೆತಂದಿದ್ದಾನೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿಗೆ ಇವನೇ ಅಸಲಿ ಕಾರಣ ಎಂದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಶರೀರವಾಣಿ ಏಳು ಬಾರಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ರಶ್ಮಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ವಿಷವನ್ನು ಕಾರತೊಡಗಿತು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರಿಯದ ಸಂಶಯದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವಳು ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಆದರ್ಶ್ ತಾನೇ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ಕರಾಳ ನೆರಳಿನ ರೂಪವೇ ನೀನು? ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಬಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ ಚೀರಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ರಶ್ಮಿ ಈಗ ಒಬ್ಬ ರಕ್ತಪಿಶಾಚಿಯಂತೆ, ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಂಬುವ ಬದಲು ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವನ್ನು ಆಲಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದನು. ರಶ್ಮಿ, ಈ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣುವುದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಾಯೆಯ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಕಳೆದ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಈ ಪವಿತ್ರ ಪಯಣ ಸುಳ್ಳಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೇ ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯಾದರೆ ಕೊಲ್ಲು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರ್ಶ್ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಅವನು ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ರಶ್ಮಿಯ ನಡುಗುವ ಕೈಯಿಂದ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಡೆದು, ಆ ಸುರಂಗದ ಕಪ್ಪು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕಿನ ಕಿಡಿಗಳಂತೆ ಸಿಡಿಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 32 ನಂಬಿಕೆಯ ಪರಮ ವಿಜಯ ಕಲಬುರಗಿಯ ಈ ಕರಾಳ ಸುರಂಗವು ಈಗ ಸಂಶಯದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಣದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬರಹಗಾರನ ಹೃದಯವು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಈ ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ಮಾಯೆಯು ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮದ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯ ಮುಂದೆ ಈಗಲೇ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗಲಿ ಬರಹಗಾರ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಈಗ ಎರಡು ಶರೀರಗಳಲ್ಲ, ಅವರು ಒಂದೇ ಉಸಿರಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಸತ್ಯದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳಲಿ.
ಆದರ್ಶ್ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸುರಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ವಿಕಾರ ರೂಪಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಹೋದವು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಪರಸ್ಪರ ತಮ್ಮ ಅಸಲಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ರಶ್ಮಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಾ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಕ್ಷಮಿಸು ಆದರ್ಶ್, ಆ ಕತ್ತಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಕುರುಡು ಮಾಡಿತ್ತು. ನಾನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯಪಟ್ಟೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು.
ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, ಇದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು ರಶ್ಮಿ. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಒಂದಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಸುಖಾಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸೋಲು. ಸುರಂಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಣ್ಣಿನ ಹಣತೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಆ ದೀಪದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಶಾಸನವಿತ್ತು ಅದೇ ನಂಬಿಕೆಯ ಹಣತೆ. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ 32ನೇ ರಹಸ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಹಣತೆಯನ್ನು ಆದರ್ಶ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಸುರಂಗದ ಗೋಡೆಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋದವು ಮತ್ತು ಅವರು ಪವಾಡದಂತೆ ಮತ್ತೆ ದರ್ಗಾದ ಮುಂಭಾಗದ ಹಸಿರು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಾಳಿಯ ನೆರಳಿನಂತೆ ಅವರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತನು. ಈ ಬಾರಿ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸೋಲಿನ ಕರಾಳ ಛಾಯೆಯಿತ್ತು. ನೀವು ಗೆದ್ದಿದ್ದೀರಿ ಬರಹಗಾರರೇ ಮನುಷ್ಯರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ನೀವು ಇಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಹಣತೆಯು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಪಯಣಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿದೆ. ಆದರೆ ನೆನಪಿಡಿ, 33ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇನ್ನು ರೋಚಕವಾಗಲಿದೆ. ನೀವು ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ 'ಕರ್ನೂಲ್'ನ ರಹಸ್ಯ ಗುಹೆಗಳತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಕ್ತದ ಇತಿಹಾಸ' ನಿಮಗಾಗಿ ಕಾದಿದೆ ಅಲ್ಲಿ ತೆಲುಗು ಮಣ್ಣಿನ ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಿದೆ. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಪವಿತ್ರ ಹಣತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೈಕ್ನ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ಗೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದನು. ಆ ಹಣತೆಯ ಬೆಳಕು ಈಗ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೂ ಅವರಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಲಬುರಗಿಯ ಮಳೆ ನಿಂತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಚಂದ್ರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ 32ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದನು. ಕಲಬುರಗಿಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ನಂಬಿಕೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಾಯೆ ಸೋತು ಮಣ್ಣಾಗಿದೆ, ನಂಬಿಕೆಯ ಹಣತೆ ಈಗ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದೆ. 33ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆಂಧ್ರದ ಬೆಲಂ ಗುಹೆಗಳ ಆಳವಾದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅಗೆಯಲಿದೆ. ಕಥೆಯ ಪಯಣ ಈಗ ಹೊಸ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಭಾಷೆಯ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸವಾಲಿಗೆ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿದೆ! ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಗಡಿ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಆದರ್ಶ್ನ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಈಗ ಕಲಬುರಗಿಯಿಂದ ಕರ್ನೂಲ್ ಕಡೆಗೆ, ತೆಲುಗು ಮಣ್ಣಿನ ರಹಸ್ಯಗಳತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ.
