ಡೋಲ್ಮಾ ಲಾ ಪಾಸ್ನ ಆಮ್ಲಜನಕವಿಲ್ಲದ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮರಣಸದೃಶ ಚಳಿಯನ್ನು ಶೂನ್ಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢವಾದ ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಸುಮಾರು 18,000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಈ ಸರೋವರದ ನೀರು ಮೈ ನಡುಗಿಸುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟದೆ, ಪಚ್ಚೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಜೀವ ನೀಡಿದ ಪವಿತ್ರ ತಾಣವಿದು. ಆದರ್ಶ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಆ 'ಶೂನ್ಯದ ಬಿಳಿ ಹರಳು ಈಗ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಸಿರು ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹೊರಸೂಸತೊಡಗಿತು. ಅದು ಈ ನೀರಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ಈ ನೀರಿನ ಬಣ್ಣ ಎಷ್ಟು ಅತಿಮಾನುಷವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ನಿಗೂಢ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಕರಾಳವಾದ ನೋವು ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ ಅಡಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ತಾಣದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಅಂತಿಮ ತ್ಯಾಗದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ? ಈ ನೀರು ಪ್ರಾಣ ನೀಡುತ್ತದೋ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಸಾರವನ್ನೇ ಹೀರುತ್ತದೋ? ರಶ್ಮಿ ಆ ಹಸಿರು ಅಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಮತ್ತು ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕೇಳಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಮೌನದ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ಸರೋವರದ ನೀರನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು ಆ ನೀರು ಮಂಜಿನಂತೆ ತಣ್ಣಗಿದ್ದರೂ ಕೈಗೆ ತಗುಲಿದ ತಕ್ಷಣ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಉಷ್ಣತೆಯ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು. ರಶ್ಮಿ, ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ ಎಂದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವನದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಗರ್ಭ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪದ 47ನೇ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಈ ಹಸಿರು ನೀರಿನ ಅತಿ ಆಳವಾದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕಾದರೆ ಹಳೆಯ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ನಮ್ಮಿಂದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಚು ಹೂಡಿದ್ದಾನೆ. ಎಚ್ಚರವಾಗಿರು.
ಅವರು ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯ ಮಾಯಾ ರೂಪವೊಂದು ಪವಾಡದಂತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪದ ಹಿಂದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಒಬ್ಬ ಕರಾಳ ಮಾಂತ್ರಿಕನ ಭೀಕರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಂಡವನ್ನು ಬೀಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಾಣಹೀನವಾಗಿ ಕಪ್ಪಗಿನ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು ಅದು ಬರೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಬರಹಗಾರನೇ ನೀನು ಈ ಸುಧೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀಯಾ? ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಅಂತಿಮ ತ್ಯಾಗದ ಅರಿವಿದೆಯೇ? ಈ ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಈ ಶಾಪದ ಸಂಕೋಲೆ ಕಡಿಯಬೇಕಾದರೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಈವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲಾ 47 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಕಥೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬರಹಗಾರನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು. ನೀನು ಬರೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಗತ್ತು ಮರೆಯಬೇಕು. ಲೇಖಕನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಿಂದ ಅಳಿಸಿಹೋಗಬೇಕು, ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೀಯಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈದನು.
ರಶ್ಮಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ತಡೆದಳು. ಬೇಡ ಆದರ್ಶ್ ಜನರು ನಿನ್ನ ಈ ಮಹಾ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮರೆತರೆ ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನೀಚ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ ಇದು ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸುವ ಸಂಚು.
ಆದರ್ಶ್ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರಿದನು. ಒಬ್ಬ ಸತ್ಯವಾದ ಬರಹಗಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೀರ್ತಿಗಿಂತಲೂ ತನ್ನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ವಿಮೋಚನೆ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಆ ಹಸಿರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಮುಳುಗಿಸಿ, ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದಲೇ ರಕ್ತವರ್ಣದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 47 ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪರಮ ತ್ಯಾಗ. ಈ ಹಸಿರು ಪವಿತ್ರ ನೀರು ಈಗ ಬರಹಗಾರ ಆದರ್ಶ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯ ಹಸಿವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕವು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಸತ್ಯದ ಕಥೆಯು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲಿ. ಸೃಷ್ಟಿಯು ಬಲಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಮೋಚನೆಯು ನಿಿಸ್ವಾರ್ಥ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಶ್ವದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಗಲಿ ತ್ಯಾಗವೇ ಪರಮ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿಲ್ಲ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಹಸಿರು ನೀರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಸುವರ್ಣ ದ್ರವವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಅವನ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿತು. ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ಲೇಖನಿಯು ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನಕ್ಕಿಂತಲೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಜೀವ ನೀಡುವ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿತು. ಸರೋವರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಪಚ್ಚೆ ಮಣಿಯಿರುವ ದಿವ್ಯ ಹೂವು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೇಲಿ ಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಸ್ತ ಸೇರಿತು. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ 47ನೇ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಶಕ್ತಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಂತ್ರ.
ಈ ದೈವಿಕ ಮಂತ್ರವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ, ಮುರಿದು ಹೋದ ಜೀವಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬರಹದಿಂದ ಮರುಜೋಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಹರಿವನ್ನೇ ತನ್ನ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಸೃಜಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವರಂತೆ ಆ ಹಸಿರು ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು,
ಬರಹಗಾರನೇ, ನೀನು ಇಂದು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯಂತಹ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯಾ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಯಣ ಕೈಲಾಸದ ಅಂತಿಮ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಹಾದಿಯಾದ ಜುತುಲ್ ಪುಕ್ ಪವಾಡದ ಗುಹೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಲಿದೆ. 48ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ನಿನ್ನನ್ನು ಆ ನಿಗೂಢ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಸಿದ್ಧರ ನೆರಳುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ 'ಅಂತಿಮ ಮೌನ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗು.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಪಚ್ಚೆ ಹೂವನ್ನು ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ತುದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಈಗ ಅವನ ಲೇಖನಿಯು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ಹೊಸ ಜೀವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮತ್ತು ಓದುಗರ ಹಣೆಬರಹವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನ ಆ ದಿವ್ಯ ನೀರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಲಾಸದ ಅಂತಿಮ ಹಂತವಾದ ಜುತುಲ್ ಪುಕ್ ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು.
ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಕೈಲಾಸದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಇಡೀ ಪರ್ವತವು ಸುವರ್ಣ ಲಿಂಗದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ 47ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಭವ್ಯವಾದ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದನು.
ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯ ಈಗ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಬಯಲಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಂತ್ರವು ಈಗ ಬರಹಗಾರನ ಪವಿತ್ರ ವಶದಲ್ಲಿದೆ. 48ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಜುತುಲ್ ಪುಕ್ನ ಆ ಪವಾಡದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ 'ಸಿದ್ಧಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಮೌನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಲಿದೆ. ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಕೈಲಾಸದ ಮಹಾ ಪಯಣದ ಅಂತಿಮ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಬರಹಗಾರ ಈಗ ತ್ಯಾಗದ ಮೂಲಕ ಸೃಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಗೌರಿ ಕುಂಡ್ನ ಹಸಿರು ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಜುತುಲ್ ಪುಕ್ ಕಡೆಗೆ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಈಗ ವಿಜಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದು 80 ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದ ಅತಿ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.
