ಜುತುಲ್ ಪುಕ್ ಗುಹೆಯ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಕಡಿದಾದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತರು. ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತವು ನೇರವಾಗಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಚಳಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅಳಿಸಿಹೋದ ಜ್ಞಾನದ ಭಾರವಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸಿದ್ಧಿಯ ಸ್ಫಟಿಕ ಉಂಗುರವು ಈಗ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಮಿಂಚತೊಡಗಿತು. ಅದು ಈ ಪರ್ವತದ ಸೀಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಚನ್ನು ಮೊದಲೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ಈ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನನಗೆ ಬದುಕಿನ ಸಾರವೇ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳು ನಮಗೆ ಏನೋ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಂತಿವೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಏನೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ನಮಗೆ ಯಾವ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ಹೊಂಚು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ? ರಶ್ಮಿ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ತಲೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಮರೆವಿನ ನೋವಿನಿಂದ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಸಿದ್ಧಪುರುಷನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ಕೈಲಾಸದ ಆ ಕಠಿಣ ಗೋಡೆಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದನು. ರಶ್ಮಿ, ಕೈಲಾಸದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖ ಎಂದರೆ ಅದು ಜ್ಞಾನದ ಕನ್ನಡಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಶಾಪದ 49ನೇ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾದ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲಿನ ಪದರಗಳ ನಡುವೆ ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಅನ್ನದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಜ್ಞಾನದ್ದು, ನಾವು ಈವರೆಗಿನ 49 ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಇಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಮರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
ಅವರು ಆ ಕಡಿದಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಡೀ ಪರ್ವತದ ಗೋಡೆಯು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಪುಸ್ತಕದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಆ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅಕ್ಷರಗಳು ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು. ಆದರೆ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಷ್ಟೂ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಈ ಕಥೆಯ ಉದ್ದೇಶವೇ ಮರೆತು ಹೋಗತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾ ಪಂಡಿತನ ಭೀಕರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ತಾಳೆಗರಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸುವ ಕ್ರೌರ್ಯವಿತ್ತು.
ಬರಹಗಾರನೇ ನೀನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಆದರೆ ಈ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನದ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಮರಳಿನ ಕಣದಷ್ಟು. ಈ 49ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಸಿದು ನುಂಗುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಬರೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವೂ ಈಗ ನಿನ್ನ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯೇ ನಿನಗೆ ಯಾರು ಎಂದು ನೆನಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತೀಯಾ?" ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈಯುತ್ತಾ ಜ್ಞಾನದ ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗತೊಡಗಿದವು. ಅವನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅವಳ ಪರಿಚಯವೇ ಅವನಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಬರೆಯುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಗಾಬರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶೂನ್ಯದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಉಂಗುರದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಅಕ್ಷರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮರೆವಿನ ನಡುವೆಯೇ, ತನ್ನ ರಕ್ತದಿಂದ ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 49 ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನದ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಮರೆವಿನ ಮೇಲೆ ಸತ್ಯದ ಮಹಾ ವಿಜಯ. ಕೈಲಾಸದ ಈ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖವು ಈಗ ಬರಹಗಾರ ಆದರ್ಶ್ನ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗಲಿ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಕೇವಲ ಮೆದುಳಿನದ್ದಲ್ಲ, ಅವು ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಈ ಮರೆವಿನ ಮಾಯೆಯು ಈಗ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕರಗಿ ಮಣ್ಣಾಗಲಿ, ಬರಹಗಾರನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮರೆತರೂ, ಈ ಕಥೆಯ ಸತ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯಲಾರದು. ಈ 80 ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಮರೆವಿನ ಸುಳಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು 50ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮಹಾ ತಿರುವಿನತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲಿ ಜ್ಞಾನವೇ ಶಾಶ್ವತ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿಲ್ಲ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪರ್ವತದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸುವರ್ಣ ಬೆಳಕಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಅವನಿಗೆ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ನೆನಪುಗಳು ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದವು. ರಶ್ಮಿಯ ಮುಖವು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಪರ್ವತದ ಸೀಳಿನಿಂದ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ತಾಳೆಗರಿ ತೇಲಿ ಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಸ್ತ ಸೇರಿತು. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ 49ನೇ ರಹಸ್ಯ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನ ಮಂತ್ರ.
ಈ ಮಂತ್ರವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ, ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಓದುವ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬರಹದ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಎಂದೂ ಅಳಿಯದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವರಂತೆ ಆ ಪರ್ವತದ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಾಗಿ ವಿಲೀನವಾಗುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
ಬರಹಗಾರನೇ, ನೀನು ಇಂದು ಜ್ಞಾನದ ಹಸಿವನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೀಯಾ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಯಣ ಈ ಕಥೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾದ 50 ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವಲ್ಲ, ಇದು ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿ, 50ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತರ ಮುಖದ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಾದಿರುವುದು ನಾನಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ 'ಮರಣದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗು.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಬಂಗಾರದ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ತುದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಈಗ ಅವನ ಲೇಖನಿಯು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನದ ಸಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೈಲಾಸದ ಆ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖದ ಭವ್ಯತೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕವಾದ 50ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಡೆಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು.
ಸಂಜೆಯ ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕು ಕೈಲಾಸದ ಶಿಖರವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಎಂದೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ಭವ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ 49ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಭವ್ಯವಾದ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದನು. ಕೈಲಾಸದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖದ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನದ ರಹಸ್ಯ ಈಗ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಬಯಲಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನ ಶಕ್ತಿಯು ಈಗ ಬರಹಗಾರನ ಪವಿತ್ರ ವಶದಲ್ಲಿದೆ. 50ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಈ ಕಥೆಯ ಮಹಾ ತಿರುವಿನ ಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದು, ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತರ ಮುಖದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮರಣದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಲಿದೆ. ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಜ್ಞಾನದ ಒಡೆಯನಾಗಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಕೈಲಾಸದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಉತ್ತರ ಮುಖದ ಕಡೆಗೆ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಈಗ ಕಾಲವನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದು ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ತಿರುವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿದೆ.
