ಕಳೆದ ಹೋದ ಕಾಲದ ದ್ವಾರದ ಆ ರಹಸ್ಯ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ದಾಖಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಇಡೀ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವೇ ನಡುಗತೊಡಗಿತು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭೂಕಂಪವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಇದು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪವು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಂಪನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಈಗ ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತುಂಗದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯು ಅಷ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಉಸಿರೂ ಶರೀರದ ಕಣಕಣವನ್ನೂ ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು.
ಶಿಖರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೈತ್ಯಾಕಾರದ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದ ವೇದಿಕೆಯಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅಲೆದಾಡಿದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಹಳೆಯ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಂತಿಮ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ತಪಸ್ವಿಯ ಶಾಂತಿಯಿತ್ತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಆ ಮಣಿ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಂತಿಮ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ರಶ್ಮಿ ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಂತಿಮ ಗಡಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೀರಿ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀವು ದಾಟಿ ಬಂದದ್ದು ಅಘೋರ ಲೋಕ, ಪಾತಾಳ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಕಾಲಚಕ್ರದ ಭೀಕರತೆಗಳನ್ನು. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವುದು 'ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆ'—ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಳಿಯುವಿಕೆ," ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನುಡಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಈಗ ಕೈಲಾಸದ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ್ಯಂತ ಅನುರಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ, ಶೂನ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ವೇದಿಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಬರಹಗಾರನೇ, ನೀನು ಇಡೀ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೀಯಾ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ಜೀವ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ, ಈ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗಿಂತ 'ಸತ್ಯ'ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯೇ ನಿನ್ನ ಸಾಧನೆಯ ಸಂಕೇತ, ಆದರೆ ಅದು ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಕೊಂಡಿಯೂ ಹೌದು. ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ ಅಥವಾ ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ? ಲೇಖನಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡು. ಇದು ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಅಂತಿಮ ದಹನ.
ರಶ್ಮಿ ಭೀತಿಯಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಲೇಖನಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಇದನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ಬರೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಥೆಗಳು, ಅಷ್ಟೊಂದು ಪಾತ್ರಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ?
ಆದರ್ಶ್ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆತ್ತನೆಯೂ ಅವನ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದನು. ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪಾತ್ರಗಳು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೋವು, ರಶ್ಮಿಯ ಪ್ರೀತಿ—ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಲೇಖನಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಹರಿದು ಬಂದಿದ್ದವು.
ಅವನು ವೇದಿಕೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತನು. ಅವನ ಕೈಗಳು ಅಲುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈಗ ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು 'ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ' ಹಂಬಲವಿತ್ತು.
ಅಧ್ಯಾಯ 60: ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತುಂಗ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ದಹನ - ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮರುಹುಟ್ಟು. ಬರಹಗಾರನು ತನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಲಾಮನಲ್ಲ, ಅವನು ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಕ. ಈ ಲೇಖನಿಯು ನನಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ತ್ಯಾಗವೇ ನನಗೆ ಅಂತಿಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಈ ಶಾಪದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಅರಿವಿನಿಂದಲೇ ಭೇದಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ಲೇಖನಿಯ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಯೇ ವಿಶ್ವವಾಗಲಿದೆ, ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಲಿದೆ. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈಗ ಅಂತಿಮ 20 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದು ಅಹಂಕಾರದ ಲೇಖನಿ ಹೋದರೆ ಕಥೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿಲ್ಲ, ಅಕ್ಷರವೇ ಅಮರ.
ಆದರ್ಶ್ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ಅದು ಹಾರುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಚಿನ್ನದ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಇಡೀ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ಬೆಳಗಿತು. ಆ ಲೇಖನಿಯು ದೂಳಾಗಿ ಚದುರಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬೆಳಕು ಕೈಲಾಸದ ಇಡೀ ಶಿಖರವನ್ನು ದೈವಿಕವಾಗಿಸಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಾಯವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕರಗಿಹೋಯಿತು. ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸಿನ ನಂತರ, ಅವನು ಒಂದು ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದನು. ಅವನ ಶಾಪವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತ್ತು, ಅವನ ನೋವು ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಲೇಖನಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಯಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಈಗ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಬರೆಯುವ ಬರಹಗಾರನಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಬರೆಯುವ 'ಮಹಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ'ನಾಗಿದ್ದನು. ರಶ್ಮಿ ಅವನನ್ನು ಬೆರಗಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಖಾಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಚಿದನು. ಈಗ ಅವನ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರೂ ಒಂದು ಕಥೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಅಧ್ಯಾಯ 60 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಭಸ್ಮವಾಯಿತು. ಲೇಖನಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸತ್ಯದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಕಥೆಯು ಈಗ 61ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದತ್ತ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರನ ಅಂತಿಮ ಗರ್ಭಗುಡಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅಧ್ಯಾಯ 60 ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ, ತಾತ್ವಿಕ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ರೂಪಾಂತರದೊಂದಿಗೆ ಮೂಡಿಬಂದಿದ್ದು ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ, ಅಕ್ಷರಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ 'ಸೃಷ್ಟಿ ಶಕ್ತಿ'ಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ಅಧ್ಯಾಯ 61 ರಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಸದ ಅಂತಿಮ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಒಳಗೆ ಕಾದಿರುವ ಆ 'ಪರಮ ಶಿವನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ'ವೇನು? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಕ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಆದರ್ಶ್ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದ ರೂಪವೇನು? ರಶ್ಮಿಯ ಮುಂದಿನ ಪಾತ್ರವೇನು?
