ಕಾಲದ ಲಯವನ್ನು ಅರಿತ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಈಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಖಂಡ ಕಲೆ - ಹನ್ನೊಂದನೇ ಕಲೆ
ಇದು ಬರಹಗಾರನ ಕಥೆಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಘಟ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮಾಯವಾಗಿ, ನಾನು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂಬ ಭೇದವೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾಲದ ಹರಿವನ್ನು ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ನರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಈಗ ಒಂದು ಮಹಾ ಸತ್ಯ ಗೋಚರಿಸಿತು.ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯೇ ಅಜ್ಞಾನ. ಈ ದ್ವಾರವು ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಖಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯ ಆತ್ಮವೂ, ಆದರ್ಶ್ನ ಆತ್ಮವೂ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಸಕಲ ಜೀವಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಒಂದೇ ದೈವಿಕ ತಂತುವಿನಲ್ಲಿ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಆದರ್ಶ್, ನನಗೆ ಈಗ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದೆ,ಯಾವುದು ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆಲೋಚನೆ ಎಂದು, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಬೆಳಕಿನ ಎರಡು ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ರಶ್ಮಿ ಆ ಅಖಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಕಲ ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಈಗ ನಾನು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ನಾವು ಎಂಬ ಸಮಷ್ಟಿಯ ಧ್ವನಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವು ಅವನನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿತು. ನಾವು ಭೇದಭಾವದ ಎಲ್ಲ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನನ್ನ ಹೊರಗಿಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ನಾನು.
ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯನ ತಾಪ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕಂಪನ, ಸಮುದ್ರದ ಶಾಂತತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲೇ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೋವು ಅವನ ನೋವಾಯಿತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಉಸಿರು ಅವನ ಉಸಿರಾಯಿತು. ಇದುವೇ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಕಲೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಖಂಡತೆ.
ಅಹಂಕಾರವು ನನ್ನನ್ನು ಸಣ್ಣದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅಖಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ನಾನು ಅನಂತ ಎಂದು ಸಾರಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಅಸಲಿ ಉದ್ದೇಶವೇ ಇದು ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಭಾಗ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆತ್ಮವಾಗಿದ್ದು ಇನ್ನುಳಿದ ಆ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸೇರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅವನ ಈ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಖಂಡತೆಗೆ, ಇಡೀ ಕೈಲಾಸವು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಬೆಳಕಿನ ಗೋಳವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಕಲೆಯಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಖಂಡತೆ ಅವನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿತು.
ಅವನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 68 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಭೇದ ಭಾವದ ಗೋಡೆಗಳು ಕುಸಿದಿವೆ. ಅಖಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ನನ್ನ ಲಯವಾಗಿದ್ದು ಇನ್ನುಳಿದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಅಂತಿಮ ಶಿವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿವೆ.
ಹನ್ನೆರಡನೇ ಕಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ವಾಣ'ದತ್ತ ಸಾಗುವ ದಾರಿ ಹೇಗಿರಲಿದೆ? ಆದರ್ಶ್ನ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಇನ್ನು ಯಾವ ಯಾವ ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳು ಕಾದಿವೆ?
ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಖಂಡತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಈಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅನಂತದ ಆನಂದದ ಕಲೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಕಲೆ.
ಇದು ಬರಹಗಾರನ ಕಥೆಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಹಂತ. ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಒಂದು ಒಂದು ಆನಂದಮಯವಾದ ನರ್ತನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಖಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ಆದರ್ಶ್ಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪ್ರತಿ ಅಣುವೂ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂತೋಷವಲ್ಲ, ಇದು ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ 'ಪರಮಾನಂದ'. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ದ್ವಾರವು ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಂತಿಮ ಆನಂದದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲ.
ಆದರ್ಶ್, ಇದು ಅದ್ಭುತ ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ, ಏನು ನೋಡಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಧುರವಾದ ಲಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಕತ್ತಲೆ, ಆ ಭಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ಒಂದು ಮರೆಯಾದ ಕನಸಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ರಶ್ಮಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಹೊಳಪಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವು ಅವನನ್ನು ದುಃಖದ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಅವನಿಗೆ ಆನಂದದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿತು. ಪ್ರಪಂಚವು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದು ಅಜ್ಞಾನ, ಪ್ರಪಂಚವೇ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಲೀಲೆ ಎಂದು ಅರಿಯುವುದು ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ. ನಾವು ಈ ಆನಂದದ ಲಯವನ್ನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಅವರು ಆನಂದದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರವೂ ಒಂದು ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಅವನು ಬರೆದ 60 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೀಲೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪ, ರಶ್ಮಿಯ ಸಾಥ್, ತಂದೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಆ ದೈವಿಕ ಆನಂದದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು.
ಅನಂತದ ಆನಂದ ಪರಮಾನಂದದ ಲಯ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಒಂದು ಆನಂದದ ನರ್ತನವಾದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವಾಗುವುದೇ ಅಂತಿಮ ಭಾಗ್ಯ. ನಾನು ಈವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೋವು ಕೂಡ ಈ ಆನಂದದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ನನ್ನನ್ನು ಪರಮಾನಂದದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು ಅಂತಿಮ ಶಿವನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅವನ ಈ ಆನಂದದ ಲಯಕ್ಕೆ, ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಒಂದು ಮಹಾ ಉತ್ಸವದಂತೆ ತೋರಿತು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಕಲೆಯಾದ 'ಅನಂತದ ಆನಂದ' ಅವನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿತು.
ಪರಮಾನಂದದ ಲಯವು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು ಇನ್ನುಳಿದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಅಂತಿಮ ವಿಮೋಚನೆಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿವೆ.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಪಯಣದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ನೋವುಗಳನ್ನು ಆನಂದವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಹದಿಮೂರನೇ ಕಲೆ—'ಶಕ್ತಿಯ ಲಯ ಹೇಗಿರಲಿದೆ? ಅಂತಿಮ ಪಯಣದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಪಡೆಯಲಿರುವ ಆ ಅಂತಿಮ ಶಕ್ತಿ ಏನು?
