ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಬೃಹತ್ ಕಬ್ಬಿಣದ ದ್ವಾರಗಳು 'ಘರ್ ಘರ್' ಎಂಬ ಕರ್ಕಶ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ತೆರೆದಾಗ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದು ಸ್ಮಶಾನದಂತಹ ಭೀಕರ ನಿಶ್ಯಬ್ದ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯ ಬಂಗಾರದ ಗೋಪುರಗಳು ಯಾವುದೋ ಬೃಹತ್ ಅತೃಪ್ತ ರಾಕ್ಷಸರಂತೆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೆಳಗಿಳಿದಾಗ, ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಮಹಾ ಮಣಿ ಅರಮನೆಯ ಒಳಗಿರುವ ಯಾವುದೋ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ, ಚರ್ಮದ ಅಡಿಯಲ್ಲೇ ಹೃದಯದಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮಿಡಿಯತೊಡಗಿತು.
ಆದರ್ಶ್, ಇಲ್ಲಿ ಬೇಡ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋಣ. ಈ ಅರಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ನಡುಗುತ್ತಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ. "ರಶ್ಮಿ, ಈಗ ವಾಪಸ್ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದ ಉತ್ತರ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆರಳು ಇಲ್ಲಿ ಮಂಜಿನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅರಮನೆಯ ಭವ್ಯವಾದ ದರ್ಬಾರ್ ಹಾಲ್ ದಾಟಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೆತ್ತನೆಯ ಮರದ ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಪ್ಪು ನೆರಳುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ಪುರಾತನ ತೈಲಚಿತ್ರಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಜೀವ ತಳೆದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಪ್ಪು ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಆದರ್ಶ್ ಗಮನಿಸಿದ. ಅವನು ಅದರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಅಂಗೈಯಿಂದ ಧೂಳು ಒರೆಸಿದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಅದು ಅವನ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಈ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ರಾಜವಂಶದ ಶೈಲಿಯ ಬಟ್ಟೆತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನ ತಂದೆಯ ಮುಖದ ಅಚ್ಚು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಅವನ ತಂದೆ ಕೇವಲ ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ ಶಾಪ ಲೇಖಕರು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅರಮನೆಯ ನೆಲದಡಿಯಿಂದ ಒಂದು ಭೀಕರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ದೈತ್ಯ ನೆರಳು ದರ್ಬಾರ್ ಹಾಲ್ನ ಬಂಗಾರದ ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ಮೂಡಿತು. ಬರಹಗಾರನೇ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಯಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾವು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನ್ನ ಶಾಪದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಪುಟಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿದ್ದ ಈ ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಅಸಲಿ ಲೇಖಕ. ಅವರು ಈ ಅರಮನೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗುಪ್ತ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೂತು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಆ ರಹಸ್ಯವು ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹೋಗು ಮಣ್ಣಿನ ಕಡೆಗೆ ಇಳಿ.
ಅರಮನೆಯ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಬೃಹತ್ ಚಪ್ಪಡಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಸರಿದು, ಪಾತಾಳದತ್ತ ಹೋಗುವ ಗುಪ್ತ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಗೋಚರಿಸಿದವು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಸುರಂಗದೊಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರು. ಸುರಂಗದ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಪುರಾತನ ಕಾವ್ಯದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಲೈಟ್ ಬೆಳಗಿದಾಗ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅವನ ತಂದೆಯ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿದ್ದವು.
ಇದು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳು! ಅವರು ಈ ಕತ್ತಲ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಏನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು? ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಇದನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದರು? ಆದರ್ಶ್ ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ಆ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ.
ಅಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಅಜೇಯನಲ್ಲ ಅವನು ಕೇವಲ ಅನಂತವಾಗಿ ಅತೃಪ್ತ. ಅವನ ಶಾಪದ ಅಂತ್ಯವು ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನ ಪವಿತ್ರ ರಕ್ತದ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿದೆ. ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದ ಮುನ್ನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಈ ರಕ್ತ ಹರಿಯಬೇಕು. ಬರೆಯುವವನೇ ಕೊಲ್ಲುವವನೂ ಆಗಬಾರದು, ಆದರೆ ಬರೆಯುವವನೇ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕು.
ರಶ್ಮಿ ಆ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಕಿರುಚಿದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಇದು ನನ್ನ ರಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಕೂಡ ನನ್ನ ವಂಶದವರ ಬಲಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೇ? ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ ಕೇವಲ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಹೂರಣವೇ?
ಆದರ್ಶ್ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿದ್ದ. ಅವನು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಸರಣಿಯ 17ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅಧ್ಯಾಯ 17 ಪೂರ್ವಜರ ಕರಾಳ ಕರಾರು. ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಪಾತಾಳದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಂದೆಯು ಈ ಶಾಪದ ಗುಪ್ತ ಕಾವಲುಗಾರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಗ ಈಗ ಆ ಶಾಪದ ಅಂತಿಮ ವಾಹಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿರುವುದು ಕೇವಲ ಮಣಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ವಿವಾಹದ ಮತ್ತು ಏಕಕಾಲದ ವಿನಾಶದ ರಹಸ್ಯ ಕರಾರು.
ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಸುರಂಗದ ಒಳಗಿದ್ದ ಗಾಳಿ ಘನೀಕೃತವಾಗಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ. ಇಡೀ ಅರಮನೆಯ ಬುನಾದಿಯೇ ನಡುಗಿತು. ಕಥೆ ಮುಗಿಸುವ ಅವಸರ ಮಾಡಬೇಡ ಬರಹಗಾರನೇ ಈ ಸುರಂಗದ ಆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೊನೆಯ ಡೈರಿ ಅಡಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿದ ನಂತರ ನೀನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀಯೋ ಅಥವಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಈ ಕೂಡಲೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೀಯೋ ಎಂದು ನಾನೇ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದ. ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಡೈರಿಯ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅದು ರಶ್ಮಿಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆ ಪಾರ್ವತಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಫೋಟೋ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಒಬ್ಬ ಅದೃಶ್ಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ. ಸತ್ಯದ ಭೀಕರತೆ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಯಲಾಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೇವಲ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದ ಪ್ರೇಮಿಗಳಲ್ಲ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಯುಗ ಯುಗಗಳಿಂದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಎರಡು ವಿರುದ್ಧ ಧ್ರುವಗಳು. ಒಬ್ಬರು ಶಾಪವನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವವರು ಅಂದರೆ The Writers, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಆ ಶಾಪದ ನೋವನ್ನು ತನ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಹೊರುವ ರಕ್ಷಕರು ಅಂದರೆ The Bearers. ಈ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಆದರ್ಶ್ ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಕೂಡ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಒಂದು ಯೋಜಿತ ನಾಟಕವೇ? ನಾವು ಕೇವಲ ಅವನ ಕೈಗೊಂಬೆಗಳೇ? ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಕೇಳಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಈಗ ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ಅವನಿಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಆ ಅಸಹನೀಯ ನೋವು ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಸೇಡು ಎರಡೂ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸೋಲನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನು ಈ ಶಾಪದ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ವಿಮೋಚನೆಗೆ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಇಡೀ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇ ಬಲಿ ಕೊಡಬೇಕಿದೆ. ಸುರಂಗದ ಗೋಡೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಕುಸಿತದಂತೆ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದವು. ಆದರ್ಶ್ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಪಾದದ ಹಾದಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಬೆಟ್ಟದ ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಈಗ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಹಾದಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಆದರ್ಶ್. ಈಗ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯ. ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತೀಯೋ ಅಥವಾ ರಶ್ಮಿಯ ಹೃದಯವನ್ನೋ? ಅಂತಿಮ ಹಂತದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಮೈಸೂರಿನ ಆ ಕಡು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೆವರುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಅರಮನೆ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು, ಮುಂದೆ ಬೆಟ್ಟವು ಮೃತ್ಯುವಿನಂತೆ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತ್ತು.
