ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಭವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ಹೊರರೂಪದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ಈಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನ ಶರೀರವು ಕಡು ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಸ್ತಂಭದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ತೇಲುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು. ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ಅರಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೀಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅರಮನೆಯ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ದ್ವಾರವು ಆದರ್ಶ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ಸಣ್ಣ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ 'ಘರ್ ಘರ್' ಎಂಬ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಒಳಗೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಗಾಳಿಯು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವುದೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಶವಗಳ ಕೊಳೆತ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುರಂಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಗಿಲಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಮುದ್ರೆಯು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಬರಹಗಾರನೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬಂದೆಯಾ? ನಿನ್ನ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ ಈ ದೈವತ್ವವು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಉಳಿಸಬಲ್ಲದೇ? ಈ ಬೆಳಕಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆಯೇ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಭೀಕರ ಗರ್ಜನೆ ಕಾರಾಗೃಹದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಇಡೀ ಸುರಂಗವನ್ನು ನಡುಗಿಸಿತು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಬರೆದನು. ಆ ವೃತ್ತವು ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಆ ಬೃಹತ್ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿತು. ಒಳಗೆ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಆದರ್ಶ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಸೀಳುವಂತಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಸರಪಳಿಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವು ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆಯ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಮಿಸುಕಾಡಲಾಗದೆ ಸೆರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ, ರಾಕ್ಷಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಗಾಯದಿಂದ ಈಗ ಕಪ್ಪು ವಿಷವು ಲಾವಾ ರಸದಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ರಶ್ಮಿ ಅಪ್ಪಾ ಆದರ್ಶ್ ಕಿರುಚಿದನು, ಆದರೆ ಅವನ ದನಿಯು ಈಗ ಮನುಷ್ಯನ ದನಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು ಸಹಸ್ರ ಗುಡುಗುಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ಆದರ್ಶ್ ಹತ್ತಿರ ಬರಬೇಡ ಇವನು ನಿನ್ನ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಇವನಿಗೆ ಲೇಖನಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಅವನ ಕರಾಳ ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತದೆ ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಬೆವರುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳು ಆದರ್ಶ್ನ ಹೊಸ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮೃದುವಾದ ಕೈಗಳು ಅವನ ಬೆಳಕಿನ ಶರೀರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭೀಕರ ಸತ್ಯ ಅವಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯ ನೆಲ ಬಿರುಕು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್, ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಬಿಡು ಆಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಈ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಕರಾಳ ಕಾರಾಗೃಹವು ಇವರ ಅಂತಿಮ ಸಮಾಧಿಯಾಗಲಿದೆ. ಆರಿಸಿಕೊ ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬವೋ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳೋ? ಆದರ್ಶ್ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದನು. ಈ ಲೇಖನಿಯು ಕೇವಲ ಬರೆಯುವ ಸಾಧನವಲ್ಲ ಇದು ಕಾಲವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುವ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಶವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಂತಹ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನೇ ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಬದಿಗೆ ಎಸೆದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಮಹಾಕಾಲದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು
ಅಧ್ಯಾಯ 20 ಕಾಲದ ಮಹಾ ಕ್ರಾಂತಿ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಬರಹಗಾರನು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕಾರಾಗೃಹದ ಗೋಡೆಗಳು ಅಧರ್ಮದ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ. ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಅವನದೇ ಆದ ನೆರಳಿನ ಕರಾಳ ಪಾಶದೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಲಿ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನು ತನ್ನದೇ ದ್ವೇಷದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಲಿ.
ಆದರ್ಶ್ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಸುವರ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳು ಜೀವಂತ ಬೆಳಕಿನ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಭಾರಿ ಗದೆಯನ್ನು ಬೀಸಿದನು, ಆದರೆ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಅವನ ಗದೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಅದು ಮರಳಿನಂತೆ ಉದರಿಹೋಯಿತು. ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ನಾನೇ ನಿನಗೆ ಬರೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿದ್ದು, ನನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಎಂದು ಅವನು ಘರ್ಜಿಸಿದನು.
ನೀನು ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ನೀನು ಕೇವಲ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಪರಮ ವರವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯು ತಲೆಬಾಗಲೇಬೇಕು ಆದರ್ಶ್ ದೈವಿಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
ಅವನು ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಒಂದು ಮಿಂಚಿನ ಗೆರೆಯನ್ನು ಎಳೆದನು. ರಶ್ಮಿಯ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಸರಪಳಿಗಳು ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದವು. ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆಯ ಜಾಲವು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಮಂಜು ಕರಗುವಂತೆ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಪೈಶಾಚಿಕ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ಕುಂದುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅಂತಿಮ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ರಶ್ಮಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಉಗುರುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದನು. ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬುದು ಅವನ ಕೊನೆಯ ತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಲವನ್ನೇ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು ಅಂದರೆ Time Freeze. ಇಡೀ ಗುಪ್ತ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಚಲನೆ ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಮೇಲಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಸ್ತಂಭೀಭೂತವಾದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯಂತೆ ಕೈ ಚಾಚಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಮೌನವಾದನು. ಆದರ್ಶ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ರಶ್ಮಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶ ಅವಳ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯ ತಣ್ಣನೆಯ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು. ರಶ್ಮಿ, ನಾವು ಈಗಲೇ ಈ ಅರಮನೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಹೊರಹೋಗಬೇಕು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸೋತಿಲ್ಲ, ಅವನು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ತಬ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನೊಳಗಿನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಸಿವು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯ 21ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಗುಪ್ತ ಮಾಯಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಂತಿಮ ವಿನಾಶ ಕಾದಿದೆ ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕಾಲವನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗದೆ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾರಾಗೃಹದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆದರ್ಶ್ ಬರೆದಿದ್ದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾರಾಗೃಹದ ಸುರಂಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಅರಮನೆಯ ಗೋಪುರಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಸುವರ್ಣ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ರಶ್ಮಿ ಬೆರಗಿನಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಆ ದಿವ್ಯ ಬೆಳಕಿನ ಶರೀರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮುಟ್ಟುವ ಕಾಲ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತದೆಯೇ? ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದನು ಪ್ರೀತಿಯು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದರೆ ಇತಿಹಾಸವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ರಶ್ಮಿ. ಈ ಕಥೆ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಆದರ್ಶ್ ಆಗಿಯೇ ಮರಳುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಬರಹಗಾರನ ಅಂತಿಮ ಮಾತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ 20ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಭವ್ಯವಾದ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದನು
ಅಧ್ಯಾಯ 20 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಅರಮನೆಯ ಗುಪ್ತ ಕಾರಾಗೃಹವು ಧೂಳೀಪಟವಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಕ್ತಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕುಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಸೇಡಿನ ಜ್ವಾಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ
ಮೈಸೂರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೆಳಕಿನ ಬೈಕ್ ಅವನ ಹೊಸ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ವಾಹನ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಧರ್ಮಯುದ್ಧದತ್ತ ತಿರುಗಿತ್ತು.
