ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟವು ಇಂದು ಎಂದಿನಂತೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯ ಕ್ಷಿತಿಜದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಡೀ ಬೆಟ್ಟವು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟದ ತುತ್ತತುದಿಯತ್ತ, ಆ ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಆಚೆಗಿನ ರಹಸ್ಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮಣಿ ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿ ಎರಡೂ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಯಾವುದೋ ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಬೆಟ್ಟದ ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿ ಮರದ ಹಿಂದೆಯೂ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಪೈಶಾಚಿಕ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ನೋಡು ದಾರಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ರಕ್ತವರ್ಣದ ಮಂಜು ನಮ್ಮನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ನುಂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಎದೆ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ ರಶ್ಮಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೆಳಕಿನ ಶರೀರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗದೆ, ಅವನ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈಚಾಚುತ್ತಾ ಭಯದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಗೆರೆಯನ್ನು ಎಳೆದನು. ಆ ಬೆಳಕಿನ ಗೆರೆಯು ಮಂಜನ್ನು ಸೀಳಿ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರಿತು. "ಹೆದರಬೇಡ ರಶ್ಮಿ, ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯ 21ನೇ ಹಂತವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆತ್ಮದ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಹೊರಗಿನ ಶತ್ರುವಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ಒಳಗಿರುವ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಕಠಿಣ ಹಾದಿ. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಹಳೆಯ ಬೃಹತ್ ನಂದಿ ವಿಗ್ರಹದ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದಾಗ, ಇಡೀ ಭೂಮಿ ನಡುಗತೊಡಗಿತು. ಆ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ನಂದಿಯು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಚಲಿಸತೊಡಗಿತು ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪು ಲಾವಾ ರಸದಂತೆ ಬೆಂಕಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಂದಿಯ ಹಿಂದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಭೀಕರ ಬೃಹತ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಸುತ್ತವರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಬರಹಗಾರನೇ ಈ ಮಾಯಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಬರೆಯುವುದಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ನಿನ್ನ 'ಆಯಸ್ಸು ಆಗಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು ನೀನು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದೊಂದು ದಿನವನ್ನು ನಾನು ಈ ಮಣಿಯ ಮೂಲಕ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ದಾಟುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಪ್ಪಾಗುತ್ತೀಯಾ ಅಥವಾ ಜೀವಂತ ಶವವಾಗುತ್ತೀಯಾ! ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೀಯಾ ಈ ಬೆಲೆ ತೆರಲು? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ದಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಪಾಲಕರು ನಡುಗುವಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ತಂತ್ರ. ಅವನು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಅವನ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಆಕಾಶದತ್ತ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 21 ಮಾಯೆಯ ವಿನಾಶ. ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಈ ಪುರಾತನ ಕಲ್ಲುಗಳು ಈಗ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ. ಬರಹಗಾರನು ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುಖ ಮತ್ತು ಆಯಸ್ಸನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದ ಧರ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಈ ಮಾಯಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಕೇವಲ ಅಧರ್ಮದ ನೆರಳು ಮಾತ್ರ. ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ಒಂದು ಹನಿ ಶಾಯಿ ಈಗ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ ಮತ್ತು ಈ ಕರಾಳ ಮಂಜನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಮರವಾಗಲಿ, ಅಸುರ ಶಕ್ತಿ ಅಳಿಯಲಿ.
ಆದರ್ಶ್ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಶರೀರದ ಬೆಳಕು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಕ್ಷೀಣವಾಗತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವನ ಯೌವನ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನ ಕೂದಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನು ಬರೆದ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಮಂಜನ್ನು ಪ್ರಳಯಕಾಲದಂತೆ ಸುಡತೊಡಗಿದವು. ನಂದಿ ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಪ್ತ ಹಾದಿ ಪವಾಡದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅವನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸುಳಿಯತೊಡಗಿದವು ಅವನು ಕವಿಯಾಗಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದು, ಸೈನಿಕನಾಗಿ ರಕ್ತ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದು, ಬರಹಗಾರನಾಗಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಾಲು ಹಿಡಿದ ದೃಶ್ಯಗಳವೋ ಅವನನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನೋಡು ಆದರ್ಶ್ ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸೋತು ಮಣ್ಣಾಗಿದ್ದೀಯಾ. ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಅದೇ ಇರಲಿದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನಿನ್ನ ಅಂತಿಮ ಚಿತೆಯಾಗಲಿದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದನು.
ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಜೊತೆ ರಶ್ಮಿ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ವಂಶದ ಆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಗುಪ್ತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಠಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ಅವಳ ಪವಿತ್ರ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ, ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿತ್ತು. ಅವಳ ಮಂತ್ರದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯು ಆದರ್ಶ್ನ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಲೇಖನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿತು.
ಇಲ್ಲ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜೊತೆ ರಶ್ಮಿಯ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸಿನ ಆಶೀರ್ವಾದವಿದೆ ಲೇಖಕನಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರೇಮವೇ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ಆದರ್ಶ್ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ದನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಗುಡುಗಿದನು.
ಅವನು ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಧರ್ಮ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಕೆತ್ತಿದನು. ಇಡೀ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟವು ನಡುಗಿತು. ಬೆಟ್ಟದ ತಳಭಾಗದಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ರಹಸ್ಯ ದ್ವಾರ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಮಹಾಕಾಲದ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪದ ಅಸಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಗಾಬರಿಯಾದನು. ಆ ಗ್ರಂಥವೇ ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮತ್ತು ಅವನ ಶಾಪದ ಅಸಲಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಡ ಮೂರ್ಖ ಬರಹಗಾರನೇ ಅದು ನಾಶವಾದರೆ ನಾನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಕಥೆಯೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತದೆ ನೀನು ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೀಯಾ.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಗ್ರಂಥದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ಅವನ ಬೆಳಕಿನ ಶರೀರ ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು; ಅವನು ಈಗ ಒಬ್ಬ ಮುದಿ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ, ಸಾವಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮವಾದ ಕಿಚ್ಚಿತ್ತು. ಅವನು ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಪದ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲು, ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ರಶ್ಮಿ, ಈ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಕೊನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇದು. ನಾನು ಈ ಗ್ರಂಥದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ರಕ್ತದ ಶಾಯಿಯಿಂದ ಬದಲಿಸಿದರೆ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಶಾಪದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ, ಈ ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರನಾಗಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಆದರ್ಶ್ ನೋವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನಕ್ಕನು.
ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿ ಬಂದಳು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನೂ ಆಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದರ್ಶ ಮೃತ್ಯು ಕ್ರೀಡೆ ನಮಗೆ ಬೇಡ. ಬಾ ಹೊರಟು ಹೋಗೋಣ.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಶಾಪ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಪರಮ ಅಂತ್ಯವಾಗಲಿ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ದ್ವೇಷದ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮಹಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ಬರಹಗಾರನು ತನ್ನ ಈ ಜನ್ಮದ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಸಿ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಲಿ ಶಾಪವು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಲಿ, ಪ್ರೇಮವು ಅಮರವಾಗಲಿ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಅಂತಿಮ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಡೀ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭೀಕರ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಫೋಟ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮವು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಚೀರುತ್ತಾ ಆ ಪವಿತ್ರ ಬೆಳಕಿನೊಳಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಗಾಯವು ಮಾಯವಾಗಿ, ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿನಂತಹ ಶಾಂತಿಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು. ಇಡೀ ಮಾಯಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೂಳೀಪಟವಾಯಿತು.
ಬೆಳಕು ತಣ್ಣಗಾದಾಗ, ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿರಲಿಲ್ಲ, ಕರಾಳ ಮಂಜೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅವನ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿ ಮಾತ್ರ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮೌನವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ಆದರ್ಶ್ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ? ನನ್ನನ್ನು ಈ ಒಂಟಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದಳು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅಧ್ಯಾಯ 21 ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು ರಶ್ಮಿ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಈಗ ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಅಕ್ಷರನಾಗಿ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಮರಳಿ ಮಾಂಸ ಖಂಡದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಈಗ ನೀನು ಲೇಖಕಿಯಾಗಬೇಕು. ಈ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಬರೆಯಬೇಕು. 22ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಂದಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಯಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ರಶ್ಮಿ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಆ ಲೇಖನಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಬೆಳಗತೊಡಗಿತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಲೇಖಕನಿಂದ ಅವನ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಕೈಗೆ, ಒಂದು ಹೊಸ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಿತ್ತು.
