ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಕರಾಳ ಭೂಗತ ಸುರಂಗದ ಘಟನೆಗಳ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೈಸೂರಿನ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಬಂಡೀಪುರದ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದ ನಡುವೆ ಇರುವ 'ಹಿಮವತ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟದತ್ತ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಂಸ ಖಂಡದ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮಣಿ ಈಗ ಚರ್ಮದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಂಪು ಜ್ವಾಲೆಯ ಕುರುಹಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ಕಾಡಿನ ಹಸಿರು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೋಕಿದ ತಕ್ಷಣ ಯಾವುದೋ ನಿಗೂಢ ಸಂಕೇತದಂತೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸತೊಡಗಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ಈ ಕಾಡು ಎಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿದೆ ನೋಡು. ಇಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿಗಿಂತ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮಂತ್ರಗಳ ಪಿಸುಮಾತು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ರಶ್ಮಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಭುಜವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ದಟ್ಟವಾದ ಮರದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದ ಮಂದ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಆತಂಕದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.
ಬೈಕ್ ಬಂಡೀಪುರದ ಅಂಕುಡೊಂಕು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೌದು ರಶ್ಮಿ, ಹಿಮವತ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಷವಿಡೀ ಮುಸುಕಿರುವ ಆ ದಟ್ಟ ಮಂಜಿನ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ 'ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ತದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ದಹಿಸಿ ಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ದಾಟಲೇಬೇಕು.
ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ಪಾದವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಹೋಗಲು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಬಸ್ಸುಗಳು ಮಾತ್ರ ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಾಯೆಯು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಮಣ್ಣಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕವಲೊಡೆದ ಆ ದಾರಿಯ ಎರಡು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಕಾಡಾನೆಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಆ ಆನೆಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ಶಿಲೆಗಳಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ದ್ರವವು ಕಣ್ಣೀರಿನಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವುಗಳ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ನೆರಳುಗಳು ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಆಕೃತಿಯಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡು ಅವು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಯಾಕೆ ಅಲುಗಾಡದೆ ನಿಂತಿವೆ? ರಶ್ಮಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಶರ್ಟ್ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೆಳಗಿಳಿದನು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಇವು ಕೇವಲ ಆನೆಗಳಲ್ಲ ರಶ್ಮಿ, ಇವು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಾಲಾತೀತ ಕಾವಲುಗಾರರು. ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಈ ಬೆಟ್ಟದ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುರಾತನ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕಾದರೆ, ಈ ಗಜಪಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕು. ಲೇಖನಿ ಎತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಈಗ ಈ ವನ್ಯಲೋಕದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸುವ 25ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸು.
ರಶ್ಮಿ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕಡು ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕಾಶದತ್ತ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಳು. ಆ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ದಿವ್ಯ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಬಂದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತತೊಡಗಿದವು.
ಅಧ್ಯಾಯ 25 ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರಳಯ ಮತ್ತು ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆ. ಹಿಮವತ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟದ ದಟ್ಟ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಶಕ್ತಿಯು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬರಹಗಾರ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಈಗ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೌನವನ್ನೇ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತಿರುವ ಗಜಪಡೆಗಳು ಈಗ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿಮೋಚನೆಯ ದಾರಿಯಾಗಲಿ. ಶಾಪದ ಮಂಜು ಸರಿಯಲಿ, ಸತ್ಯದ ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಗಲಿ.
ಅವಳು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಡೀ ಕಾಡು ನಡುಗುವಂತೆ ಆನೆಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಘರ್ಜಿಸಿದವು. ಬೃಹತ್ ಆನೆಗಳು ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಗೆ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟವು. ಬೆಟ್ಟದ ತುತ್ತತುದಿಗೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಮಂಜು ಎಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾಯಿತೆಂದರೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರೂ ಕಾಣಿಸದಂತಾದರು. ಆ ಮಂಜಿನ ಪರದೆಯೊಳಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಒಬ್ಬ ದಿಗಂಬರ ತಪಸ್ವಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನ ಶರೀರವು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಬಂದೆಯಾ ಬರಹಗಾರನೇ? ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿಯ ಕೃಷ್ಣ ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ತ್ರದ ಅಸಲಿ ರಹಸ್ಯವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ನೀನು ಈ ಕಾಡಿನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ಅಳುಕನ್ನು ನಿನ್ನ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬರೆಯಬಲ್ಲೆಯಾ ಅಂತಹ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಕರುಣಾಜನಕ ಕಥೆಯನ್ನು? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.
ಆದರ್ಶ್ ಮೌನವಾಗಿ ರಶ್ಮಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ನೋವು ಕೇವಲ ರಕ್ತದಲ್ಲಲ್ಲ, ಅದು ಲೇಖಕನ ಅಕ್ಷರಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿದೆ. ರಶ್ಮಿ, ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡ ಬರೆ ಈ ಕಾಡಿನ ನೋವು ಇನ್ನು ಶಾಪವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಾರದು, ಅದು ಶಾಂತಿಯಾಗಿ ಹರಿಯಲಿ ಎಂದು ಬರೆ.
ರಶ್ಮಿ ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ಅವಳ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹನಿ ನೀಲಿ ಶಾಯಿಯೂ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಣಗಿದ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಾಡದಂತೆ ಮರುಜೀವಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಶೀತಲ ಮಂಜು ಈಗ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದು ಹಾಕುವ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆಯಾಗಲಿ. ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣೀರು ಸಂತಸದ ಹನಿಗಳಾಗಲಿ. ಬರಹಗಾರನ ಈ ಪಯಣವು ಈಗ ವಿನಾಶದ ಕಡೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪರಮ ವೈಭವದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. 25ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಈ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಈಗ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ರಶ್ಮಿ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಿಂದ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ಕೊಳಲಿನ ನಾದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಇಡೀ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಮಂಜು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆವಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಸೂರ್ಯನ ಅಂತಿಮ ಬಂಗಾರದ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪುರಾತನ ಕಲ್ಲಿನ ವೇಣುಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿಯ ವಿಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯ ಬಾಗಿಲು ಟಕ್ ಎಂದು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದರ ಒಳಗಿನಿಂದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆ ಭೀಕರ 'ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ತ್ರ'ದ ಒಂದು ಭಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಮಿನುಗುವ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದನು. ನೀವು ಗೆದ್ದಿದ್ದೀರಿ ಬರಹಗಾರರೇ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಕಾಲು ಭಾಗ ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಈಗ ಇತಿಹಾಸವು ಹೊಸ ತಿರುವು ಪಡೆಯಲಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರು ಅಥವಾ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಅವು ಹಿಮಾಲಯದ ಕಡಿದಾದ ಕಮರಿಗಳತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿವೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಮಾಯವಾದನು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಅದು ಅವನ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ತಗುಲಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಕೆಂಪು ಮಚ್ಚೆಯು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಜ್ರದಂತಹ ಬೆಳಕಿನ ಬಿಂದು ಮೂಡಿತು. ಅವನು ಈಗ ಕೇವಲ ಮಾಂಸದ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲ, ಅವನು ಶಕ್ತಿ ಲೇಖಕ'ನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಲೇಖನಿಗೆ ಈಗ ಮೃತಪಟ್ಟವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿತ್ತು.
ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ವಿಶಾಲ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಚಳಿಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಭಾವುಕರಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಆನೆಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡು ಕುರಿಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ ನಿಂತು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನಾವು ಖಂಡಿತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇವೆ ಆದರ್ಶ್. ಆ ಅಂತಿಮ ಪುಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ಒಂದು ಹೊಸ ಶಾಪಮುಕ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇವೆ ರಶ್ಮಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ 25ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 25 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಮಂಜಿನ ಬೆಟ್ಟದ ರಹಸ್ಯ ಬಯಲಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮೊದಲ ಮಹಾ ಆಯುಧ ಬರಹಗಾರನ ವಶವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ 26ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುದುರೆಮುಖದ ಆಳವಾದ ಕಮರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡಿನ ನಿಗೂಢ ಗುಹೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದೆ. ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಹಾ ಸಮರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದಾನೆ.
ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಚಾಮರಾಜನಗರದತ್ತ ಸಾಗುವ ಆ ಕತ್ತಲೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೈಕ್ ಈಗ ಹೊಸ ದೈವೀ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಕಾಲು ಭಾಗವು ಪ್ರೇಮದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಸಾಹಸದ ವಿಜಯದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
