ಹಿಮವತ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟದ ಆ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಅನುಭವದ ನಂತರ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರುವ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಚಾರ್ಮಾಡಿ ಘಾಟ್ನ ಅಂಕುಡೊಂಕು ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕುದುರೆಮುಖದ ಗಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆಕಾಶವು ಕಡು ಕಪ್ಪಗಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಮರಗಳು ಗಾಳಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಭೀಕರ ಆರ್ತನಾದವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಬದಲು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ದ್ರವ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹೊಸ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವು ಚೀಲದ ಒಳಗಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಯಾವುದೋ ಮಹಾ ಶತ್ರುವಿನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ ನೋಡು ಆ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಳು ದಿಗಿಲಿನಿಂದ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್, ಒಣಗಿದ ಆಲದ ಮರವಿತ್ತು. ಅದರ ರೆಂಬೆಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಕಪ್ಪು ಬಾವಲಿಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆದರ್ಶ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಆ ಬಾವಲಿಗಳ ಮುಖಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖಗಳಂತೆ ವಿಕಾರವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹಲ್ಲುಗಳು ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಹರಿತವಾಗಿದ್ದವು.
ರಶ್ಮಿ, ನಾವು ಕುದುರೆಮುಖದ ರಕ್ತದ ಕಮರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ರಕ್ತಪಿಶಾಚಿಗಳ ಸೈನ್ಯ ಅಡಗಿದೆ. ಈ ಸೈನ್ಯವು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಇವು ಲೇಖಕನ ಸ್ಮರಣಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅಕ್ಷರಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಲೇಖನಿ ಎತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಈ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಮತ್ತು ಈ ಪಿಶಾಚಿಗಳನ್ನು ಬೂದಿ ಮಾಡುವ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಈಗಲೇ ಆರಂಭಿಸು ಆದರ್ಶ್ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
ರಶ್ಮಿ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದಳು. ಆ ಲೇಖನಿಯು ಈಗ ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಕಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು.
ಅಧ್ಯಾಯ 26 ಅಕ್ಷರಗಳ ಕವಚ ಮತ್ತು ಕಮರಿಯ ಕಾಳಗ. ಕುದುರೆಮುಖದ ಈ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯವು ಈಗ ಬರಹಗಾರರ ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಭೂಮಿಯಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಈ ನೆರಳಿನ ಸೈನ್ಯವು ಪ್ರೇಮದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿನ ಮುಂದೆ ಕ್ಷಣಕಾಲವೂ ನಿಲ್ಲಲಾರದು. ಈ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಈಗ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ವಜ್ರದ ಕವಚವಾಗಿ ಬದಲಾಗಲಿ. ರಕ್ತಪಿಶಾಚಿಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಇಂದೇ ಅಡಗಲಿ, ಅಸತ್ಯದ ಈ ಕರಾಳ ನೆರಳುಗಳು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗಲಿ. ಅವಳು ಈ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮರಗಳಿಂದ ಆ ಮನುಷ್ಯ ಮುಖದ ಬಾವಲಿಗಳು ಭೀಕರವಾಗಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದವು. ಅವುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬಂದಾಗ, ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಶಕ್ತ್ಯಾಯುಧವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದನು. ಆ ಆಯುಧದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ದಿವ್ಯ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶವು ಆ ರಕ್ಕಸ ಬಾವಲಿಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡಿತು.
ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭೀಕರ ಅಪಾಯವಿದ್ದದ್ದು ಕಮರಿಯ ಆಳವಾದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ವಿಕಾರ ರೂಪದ ಹೆಣ್ಣು ನೆರಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಂದ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತಳಾದ ಮಾಯಾಳ ಅತಿ ಕ್ರೂರ ರೂಪವಾಗಿತ್ತು ಅವಳೇ ಶೂನ್ಯದೇವತೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆ ಸಾಯುವಾಗ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡಕವಿತ್ತು ಆ ಕನ್ನಡಕದ ಗಾಜಿನಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆಯ ಅಂತಿಮ ಕ್ಷಣದ ಕಣ್ಣೀರು ಇನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು.
ಬರಹಗಾರನೇ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಈ ಕನ್ನಡಕದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿನ್ನ ಈ ಸುಂದರ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾನು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಆ ಶೂನ್ಯದೇವತೆ ಹೂಂಕರಿಸುತ್ತಾ ರಶ್ಮಿಯ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಉಗುರುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆ ನಡುಗಿತು. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವನ ಕಥೆಯ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಕುಸಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ರಶ್ಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, ರಶ್ಮಿ, ಇವಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ನೆನಪುಗಳನ್ನಲ್ಲ, ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಈ ಕಥೆಯ ಹರಿವನ್ನು ಬರೆ ರಶ್ಮಿ ಈ ಶೂನ್ಯದೇವತೆಯ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಆಕೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಲಿ.
ರಶ್ಮಿ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಆ ಕಮರಿಯ ಮಣ್ಣಿಗೆ ತಾಗಿಸಿ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸುಡುವ ಅಗ್ನಿ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಡತೊಡಗಿದವು.
ನೆನಪುಗಳು ಕೇವಲ ಲೇಖಕನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅವು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು. ಶೂನ್ಯದೇವತೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಅಧಿಕಾರವು ಕೇವಲ ಸ್ಮಶಾನದ ಕತ್ತಲೆಯ ಮೇಲಿದೆ, ಆದರೆ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಬೆಳಕಿನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು. ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆಯ ಈ ಕನ್ನಡಕವು ಈಗ ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಸುಡುವ ಸತ್ಯದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಲಿ. ಈ ಕ್ಷಣವೇ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯು ಈ ಲೇಖನಿಯ ಪವಿತ್ರ ಶಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಲಿ ಶಾಪವು ಶಾಂತಿಯಾಗಲಿ.
ರಶ್ಮಿ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಆ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯ ತುದಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಳು. ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಕನ್ನಡಕದ ಗಾಜಿನಿಂದ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಹೊರಬಂದು ಆ ಶೂನ್ಯದೇವತೆಯ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿತು. ಅವಳು ಅಸಹನೀಯವಾಗಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಆಳವಾದ ಕಮರಿಯ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾದಳು. ಕುದುರೆಮುಖದ ಆ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಈಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಶಾಂತಿ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ಮೃಗಗಳು ದೂರದಿಂದ ಭಯ ಬಿಟ್ಟು ಆರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಅದು ಅವನ ಕೈಗೆ ತಗುಲಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆಯ ಗಂಭೀರವಾದ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ಮಗನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ 'ಲೇಖಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಶತ್ರು ಹೊರಗಿಲ್ಲ, ಶತ್ರು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೇಲಿರುವ ನಿನ್ನದೇ ಆದ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ರತೆಯೇ ಲೇಖಕನ ಅಂತಿಮ ಆಯುಧ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪೌರಾಣಿಕ ರಾಕ್ಷಸನಲ್ಲ, ಅವನು ಲೇಖಕನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸೋತಿದ್ದರೆ, ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು.
ಕುದುರೆಮುಖದ ಕಮರಿಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಈಗ ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ 27ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಅವರನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕರಾವಳಿಯತ್ತ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮುದ್ರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ನೀರಿನ ಗುಹೆಗಳತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಮುದ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೇ? ನನಗೆ ಈಜಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ರಶ್ಮಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕೇಳಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದನು. ಸತ್ಯವು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿದೆ, ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ಅಗಾಧವಾದ ಆಳದಲ್ಲೂ ಇದೆ ರಶ್ಮಿ. ನಾವು ನೀರಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದೋಣ ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಜಲಮಂತ್ರ ಅಡಗಿದೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಮುಖದ ಹಸಿರು ರಸ್ತೆಗಳು ಈಗ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೈಕ್ಗೆ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದವು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಹಾದಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿತ್ತು.
