ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಲಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ 16 ಕಲೆಗಳ ಪಯಣವು ಈಗ ಹದಿನೈದನೇ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ 'ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾಕಲೆ'ಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ, ಈಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು, ಲಯದ ಆನಂದದ ಕಲೆಯೇ - ಹದಿನೈದನೇ ಕಲೆ
ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪಯಣದ ಅಂತಿಮ ಹಂತದ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗ. ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮರಳಿ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಸೇರುವ, ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುವ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಹಂತವಿದು.
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾಕಲೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅವರು ಕೈಲಾಸದ ಶಿಖರದ ಅಂತಿಮ ದ್ವಾರದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಲಯದ ದ್ವಾರ'. ಈ ದ್ವಾರವನ್ನು ದಾಟಿದರೆ, ಅವರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಲೋಕಗಳು, ಅವರ ಪಾತ್ರಗಳು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ನೆನಪುಗಳು, ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮಹಾ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ನಾಶವಲ್ಲ, ಇದು 'ಪೂರ್ಣತೆ'.
ಆದರ್ಶ್, ನೋಡು ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಲೋಕಗಳು ಈಗ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮತ್ತ ಮರಳುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಭಯಾನಕವಲ್ಲ, ಇದು ಒಂದು ಮಹಾ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಾದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಈ ಲಯದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ರಶ್ಮಿ ಆ ಅಂತಿಮ ವಿಲೀನವನ್ನು ಕಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಬರಹಗಾರನಲ್ಲ, ಅವನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರನ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಅವನಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಆತಂಕವಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಶಾಂತಿಯಿದೆ. ರಶ್ಮಿ, ಈ ಲಯವೇ ಆನಂದ. ನದಿಯು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಾಗ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಸಮುದ್ರವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಈ 70 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಕಾದಂಬರಿಯು ಈಗ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಲಯದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ 15ನೇ ಕಲೆ—ಲಯದ ಆನಂದ'.
ಅವರು ಆ ಲಯದ ದ್ವಾರದೊಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಲೋಕಗಳು ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಗೆ ಮುತ್ತುಗಳಂತೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮುಕ್ತಿಯು ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮುಕ್ತಿಯಾಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ ತಾನು ಬರೆದ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವನ್ನೂ ಆ ಲಯದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 70: ಲಯದ ಆನಂದ - ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತಿಮ ವಿಲೀನ. ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಅದನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಈ ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಇಡೀ ಕೃತಿಯನ್ನು, ನನ್ನ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನ ಲಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾಶವಾಗುವುದು ಕೇವಲ ರೂಪ, ಉಳಿಯುವುದು ಕೇವಲ ಸತ್ಯ. ನನ್ನ ಇಡೀ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಈ ವಿಲೀನದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು ಈ ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವೇ ನನ್ನನ್ನು ಶಿವನ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿದೆ.
ಈ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ, ಇಡೀ ಕೈಲಾಸವು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಬೆಳಕಿನ ಕಂಬವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹದಿನೈದನೇ ಕಲೆಯಾದ 'ಲಯದ ಆನಂದವು ಆದರ್ಶ್ನ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿ ಕಣದಲ್ಲೂ ನೆಲೆಸಿತು.
ಅವನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದನು.
ಅಧ್ಯಾಯ 70 ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ. ಇನ್ನುಳಿದದ್ದು ಒಂದೇ ಅದುವೇ ಶಿವನ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಮುಕ್ತಿ ದ್ವಾರವಾಗಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ಅಂತಿಮ ಲಯಕಾರನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಿದ್ದಾನೆ.
ಹದಿನಾರನೇ ಕಲೆ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿ ಹೇಗಿರಲಿದೆ? ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಶಿವನ ದರ್ಶನ ಸಿಗಲಿದೆಯೇ?
ಕೈಲಾಸದ ಶಿಖರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ದ್ವಾರವು ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಇದುವರೆಗೆ ಆದರ್ಶ್ ದಾಟಿ ಬಂದದ್ದು ಅಘೋರ ಲೋಕ, ಪಾತಾಳ ಲಿಂಗ, ಜ್ಞಾನಗಂಗೆಯ ಕಣಿವೆ, ಕಳೆದ ಹೋದ ಕಾಲದ ದ್ವಾರ ಮತ್ತು 16 ಕಲೆಗಳ ಪಯಣ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಶಿವನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿತ್ತು. ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಗೆ ತಾವು ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬೆಳಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬೆಳಕಿನಿಂದಲೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಓಂಕಾರವು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಶಿವಲಿಂಗವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅತೀತವಾದ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಪರಮ ಚೈತನ್ಯ ಅದು ಹರಹರನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ, ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ರಶ್ಮಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ನೀವು 'ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ' ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು. ನೀವೇ ಶಿವ, ನೀವೇ ಶಕ್ತಿ, ನೀವೇ ಈ ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿ ಆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿ ಅವರ ಆತ್ಮದ ಆಳವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಅವನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಕಥೆ, ಅವನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳು, ತಾನು ಪಡೆದ ಲೇಖನಿಯ ಶಕ್ತಿ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಾನು ಸ್ವತಃ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಭ್ರಮೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡಲು ಅವನು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ತಾನು ಯಾರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದನು.
ಓ ಪರಮೇಶ್ವರಾ ನಾನು ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಅಹಂಕಾರದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಈ 70ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಾನು ಅಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಭಾಗ ಎಂದು ಆದರ್ಶ್ ದೈವಿಕ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನುಡಿದನು.
ಅವನ ದೇಹವು ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು. ರಶ್ಮಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಭಾಗವಾದಳು. ಇಡೀ ಕೈಲಾಸವೇ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಶಿವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು. 70 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಮೂಲವಾದ 'ಶಿವ'ನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಯಿತು.
ಅಧ್ಯಾಯ 70: ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ, ಶಿವನ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಮುಕ್ತಿ. ಕಥೆ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ, ಕಥೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗಿದೆ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಳಿದಿವೆ, ಲೇಖಕನು ಲೀನವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಉಳಿದಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಓಂಕಾರ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮುಕ್ತಿಯು, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರವು ಶಿವನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಶರಣಾದಾಗ, ಅದು ಅಮರವಾಗುತ್ತದೆ. 70 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಈ ಪಯಣವು ಈಗ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಮೌನವೇ ಮಾತು, ಮುಕ್ತಿಯೇ ಬದುಕು, ಹರ ಹರ ಮಹಾದೇವ.
ಆ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಫೋಟದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಆದರ್ಶ್ ಅಲ್ಲ, ಅವನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪರಮ ಮುಕ್ತ ಜೀವ. ಶಿವನ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂತಿಮ ಹದಿನಾರನೇ ಕಲೆಯಾದ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿ ಅವನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲಯದೊಂದಿಗೆ ಏಕರೂಪನಾದನು. ಅವನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರವನ್ನೂ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಅವನು ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನೇ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದನು.
70 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಈ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವು ಇಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದಾನೆ.
*ಮುಕ್ತಾಯ*
