ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಳೆ ಕೋಟೆ ಪ್ರದೇಶದ ಆ ಕಿರಿದಾದ, ಮಸಕು ಬೆಳಕಿನ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುರಾತನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಗದದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಮೌನ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಕರ್ಣ ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಹೊಸ ರಹಸ್ಯಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕರ್ಣ ಒಬ್ಬ ಸಾಧಾರಣ ಯುವಕನಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೆ ಹೂತುಹೋದ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ, ಆಕಾಶದ ಅನಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಆಸಕ್ತಿ.
ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಜಾನೆ, ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಕೀಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಅದರ ಒಳಗಿದ್ದದ್ದು ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ರೇಷ್ಮೆಯಂತಹ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಒಂದು ತಾಳೆಗರಿ. ಆದರೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ಕರ್ಣನಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಾರವಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅದು ಘನೀಕೃತ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗಗನ ಮಂತ್ರ.
ಕರ್ಣ ಆ ಮಂತ್ರದ ಮೊದಲ ಸಾಲನ್ನು ಸಂಶೋಧನಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪಠಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅವನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಆ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಡಿದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದವು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದ ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡ ಏಕಾಏಕಿ ಕುಸಿಯಿತು. ಅವನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಪೆನ್ ಮತ್ತು ಪೇಪರ್ ತೂಕವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮೇಲೆ ತೇಲತೊಡಗಿದವು. ಕರ್ಣ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಟೋಗಳು ಮತ್ತು ಜನರು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅರ್ಧ ಅಡಿ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕರ್ಣನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಇದು ಮಂತ್ರವಲ್ಲ ಇದೊಂದು ಗ್ರಾವಿಟೇಶನಲ್ ಕೀ. ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದಷ್ಟೂ ಭೂಮಿಯ ಸೆಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಎರಡನೇ ಸಾಲನ್ನು ಪಠಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಶರೀರ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೇಲೆ ಹಾರಿತು. ಮನೆಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಲೋಟದ ನೀರು ಚೆಲ್ಲುವ ಬದಲು ಸುಂದರವಾದ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆಗಳಾಗಿ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದವು. ಅಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಕಾಶವು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆ ನೀಲಿಯ ಹಿಂದೆ ಏನೋ ಒಂದು ಕರಾಳತೆ ಅಡಗಿರುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು.ಕರ್ಣ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮುಂದಿನ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಮೈ ನಡುಗಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಆಕಾಶವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಖಾಲಿ ಶೂನ್ಯ ಪ್ರದೇಶವಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ 'ಜೀವಿ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಆ ಜೀವಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಶೂನ್ಯವೇ ಅದರ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುವುದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆಕಾಶವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ತನ್ನ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ.
ಭೂಮಿಯ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ಶಾಪವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕಾಶದ ಆ ಹಸಿದ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋಗದಂತೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುವ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚ. ಈ 'ಗಗನ ಮಂತ್ರವು ಆ ಕವಚವನ್ನು ಪುಡಿಪುಡಿ ಮಾಡುವ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ಣ ಮಂತ್ರದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಠಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಮನೆಯ ಛಾವಣಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕರಗಿ ಹೋಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಅನಂತ ಆಕಾಶ ಕಂಡಿತು. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಈಗ ಅತೀ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಕಂಡವು. ಅವು ಕೇವಲ ಬೆಳಕಿನ ಬಿಂದುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ಕರ್ಣ ನನ್ನು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸರಿಯಾಗಿ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಓಡಿ ಬಂದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತ್ರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವಿತ್ತು. ಕರ್ಣ, ನಿಲ್ಲಿಸು ನೀನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಂತ್ರವನ್ನಲ್ಲ, ನೀನು ಭೂಮಿಯ ಸಾವಿನ ವಾರಂಟ್ಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು. ಕರ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಂದರೆ ನಮಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ಗೋಳಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಹಸಿದು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು.
ಆದರೆ ಕರ್ಣ ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಆಕಾಶದ ಆ ನೀಲಿ ಮಾಯೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಅವನು ಮಂತ್ರದ ಅಂತಿಮ ಸಾಲನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ. ಆ ಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭೀಕರವಾದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು. ಜನರು, ಕಟ್ಟಡಗಳು, ವಾಹನಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಡೀ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಬೆಂಗಳೂರು ಈಗ ಭೂಮಿಯ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಆಕಾಶದ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಕರ್ಣ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಕಂಡಿತು. ಆಕಾಶದ ಆ ನೀಲಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ದೊಡ್ಡ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಕರ್ಣ ನ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಕರ್ಣ ಚೀರಿದ, ಯಾರು ನೀನು? ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಯಾಕೆ ಅಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ದೂರದಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ಕರ್ಣ, ಈ ಜಗತ್ತು ಅಸಲಿಯಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಕಥೆಯ ಕಲ್ಪನೆ. ನಾನು ಗಗನ ಮಂತ್ರ ಎಂದು ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇಟ್ಟು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಈಗ ಆ ಕಥೆಯ ಪುಟಗಳು ಮುಗಿದಿವೆ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಪಾತ್ರಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ನನ್ನ ಮಿದುಳಿನ ಆ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಆ ಧ್ವನಿ ಬೇರೆ ಯಾರದ್ದೂ ಅಲ್ಲ ಅದುವೇ ಸಂಪತ್.
ಕರ್ಣನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ತಾನು ಹಾರುತ್ತಿರುವುದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ತಾನು ಕರಗುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ 'ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಒಳಗೆ. ಅವನ ಶರೀರವು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು, ಅವನ ಉಸಿರು ಶಾಯಿಯಂತೆ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಅಚ್ಚಾಯಿತು.
ಮರುದಿನ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂದಿನಂತೆ ಇತ್ತು. ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಮತ್ತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಹಳೆ ಕೋಟೆಯ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ತಾಳೆಗರಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು—ಸಂಪತ್ ನ ಕಥೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಈಗ ಹೊಸ ಕಥೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಬೇಡಿ, ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಓದುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಕಥೆ ಈಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆವರಿಸಿದೆಯೇ? ನೀವು ಈಗ ಈ ಫೋನ್ ಅಥವಾ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಮೇಲೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಿಮಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಅನಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರಕ್ಕೆ ತೂಕವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಭಾಸವಾದರೆ ಆ ಗಗನ ಮಂತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲೂ ಅನುರಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ.
