ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮಶಿಖರಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ದ್ವಾರದ ಹೆಸರು ಯಮ ದ್ವಾರ. ಲೋಕದ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯ ನಿರ್ಮಿತ ಕಟ್ಟಡವಲ್ಲ ಇದು ಇಹಲೋಕದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕೊನೆಯಾಗಿ, ಆತ್ಮಗಳು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಶಾಶ್ವತ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಅಂತಿಮ ಬಿಂದು. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸಹಜ ಭಾರವಿದೆ ಆ ಗಾಳಿ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಒಳಗೆ ಸೇರಿದರೆ ಉಸಿರಾಟವೂ ಕಿರುಚಾಟದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಲಾಮಾಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ, ಈ ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಪ್ರತಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ ಮೃತ್ಯು ದೇವತೆಯ ಘೋರ ಸಭೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವರ ನೆರಳು ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ವಾಪಸ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮ. ಅವಿನಾಶ್ ಒಬ್ಬ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಕಥೆಗಾರ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕ. ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಅವನಿಗೆ ಸಾವಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೈಕಾಲಜಿ ಇಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಹಸಿವು ಮಾತ್ರ ಎಂಬುದು ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ. ಸುಮಾರು 200 ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಕ್ಲೈಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಬರೆದು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಹೊಸ ಹಾರರ್ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭೀಕರವಾದ ಕ್ಲೈಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಹುಡುಕುವ ಹಠವಿತ್ತು. ಆ ಹಠವೇ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಮ್ಯಾನ್ ಸಂಜಯ್ ಜೊತೆ ಯಮ ದ್ವಾರದ ಮುಂದೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಗಂಟೆ ದಾಟಿತ್ತು, ಸುತ್ತಲೂ ಕಗ್ಗತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಅವರು ಹಾಕಿದ್ದ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಫೈರ್ನ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಆ ಕಲ್ಲಿನ ದ್ವಾರದ ಮೇಲಿರುವ ವಿಕಾರವಾದ, ನರಳುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯರ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈಯುವ ರಾಕ್ಷಸರ ಕೆತ್ತನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಅವು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮೈಮುರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಸಂಜಯ್ಗೆ ಮೈ ಬೆವರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಿನಾಶ್, ಆ ಗೈಡ್ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆಯೇ? ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಈ ರಾತ್ರಿ ಯಮ ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೂ ನಮ್ಮ ನೆರಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆಯಂತೆ, ಪ್ಲೀಸ್ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ಸಂಜಯ್ ನಡುಗುತ್ತಾ ವಿನಂತಿಸಿದರೂ ಅವಿನಾಶ್ ಸಿನಿಕತನದ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸೈಕಾಲಜಿ ಡೈರಿ ಹಿಡಿದು ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ.
ಅವಿನಾಶ್ ದ್ವಾರದ ಮಿತಿ ದಾಟಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳೇ ತಲೆಕೆಳಗಾದವು. ಹೊರಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಂಜಯ್ಗೆ ಅವಿನಾಶ್ ತನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಇದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅವಿನಾಶ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಿನಾಶ್ ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ನಿಂತು ಏನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕೈಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಹೊರಗೆ ಕೇವಲ ಘೋರವಾದ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಸಂಜಯ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ದ್ವಾರದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಟಾರ್ಚ್ ಹಾಕಿದಾಗ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟಾರ್ಚ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು ಏಕೆಂದರೆ ಅವಿನಾಶ್ನ ನೆರಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಬದಲಾಗಿ ಅವನ ನೆರಳು ದ್ವಾರದ ಕಲ್ಲಿನ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನೆರಳು ಅವಿನಾಶ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರಾಕ್ಷಸೀ ಆಕೃತಿಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ನೆರಳು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಂಸದ ರೂಪ ಪಡೆದು ಹಸಿ ಮಾಂಸದ ವಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದು ಸಂಜಯ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಸುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ದ್ವಾರದ ಒಳಗಿದ್ದ ಅವಿನಾಶ್ಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಸತ್ತವರ ಪಿಸುಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸತೊಡಗಿದವು. ಅವನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಂಜಯ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನೆರಳು ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಅವಿನಾಶ್, ನಿನಗೆ 211 ನೇ ಕ್ಲೈಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಇಗೋ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಸಾವಿನ ಲೈವ್ ಟೆಲಿಕಾಸ್ಟ್ ಎಂದು ಸಂಜಯ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಅವಿನಾಶ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿತು.
ಕ್ಯಾಮರಾದ ಸ್ಕ್ರೀನ್ನಲ್ಲಿ ಅವಿನಾಶ್ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಅವನನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ತಾಯಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ಅವರು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರೆಯುವ ಕಲೆ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಅಂದೆಯಲ್ಲಾ ಅವಿನಾಶ್ ಈಗ ನಿನ್ನ ಈ ಮರಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನೇ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವರು ಸ್ಕ್ರೀನ್ನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಅವಿನಾಶ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಸೀಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಯಮ ದ್ವಾರದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸಾವು ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಅವಿನಾಶ್ಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನ ಶರೀರದ ಚರ್ಮ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಳಚಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ಉದುರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮಾತ್ರ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭೀಕರ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಬೇಕಾದ ನರಕಸದೃಶ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಅವನ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೂ ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಾದಾಗ ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹಾಕಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವಿನಾಶ್ನ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮತ್ತು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನ ಡೈರಿ ಇತ್ತು. ಆ ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದಂತೆ ರಕ್ತದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗಿತ್ತು ಯಮ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬರುವವರು ಕಥೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಸತ್ತ ಕಥೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಅತಿಯಾದ ಸೈಕಾಲಜಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಜೋಕ್.
ಮರುದಿನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಗೈಡ್ ಆ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಆನ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದ್ದ ದೃಶ್ಯವೆಂದರೆ ಅವಿನಾಶ್ ತನ್ನದೇ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಯಮ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ತಾಯಿಯ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ನಗು ಕೇಳಿಸುವುದು. ಗೈಡ್ ಆ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ ಓಡಿ ಹೋದ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಯಮ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಹೋದವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಆಕ್ಷನ್ ಕಟ್ ಎನ್ನುವ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ನೂರಾರು ಆತ್ಮಗಳ ಆಕ್ರಂದನ ಇಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ದ್ವಾರದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಂದು ಅವಿನಾಶ್ ಮತ್ತು ಸಂಜಯ್ರ ಮುಖಗಳು ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಯಮ ದ್ವಾರದ ಆಳವಾದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅವಿನಾಶ್ನ ಮರಣದ ಕಥೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
