ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಫ್ಲಾಟ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕಾಶ್ಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ನ ಬೆಳಕು. ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ, ತಾನು ರಾತ್ರಿ ಹಾಕಿದ್ದ ರೀಲ್ಸ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ವ್ಯೂಸ್ ಬಂದಿವೆ ಎಂದು ನೋಡುವುದೇ ಅವನ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಪ್ರಪಂಚ ಕೇವಲ ಲೈಕ್ಸ್, ಶೇರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕಮೆಂಟ್ಗಳ ಸುತ್ತಲೇ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಬ್ಬ 'ಪ್ರಭಾವಿ ಕಂಟೆಂಟ್ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ, ಆ ವರ್ಚುವಲ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಸಿವು ಅವನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕುರುಡಾಗಿಸಿತ್ತೆಂದರೆ, ನೈಜ ಪ್ರಪಂಚದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳೇ ಅವನಿಗೆ ಮರೆತುಹೋಗಿದ್ದವು.
ಅದೊಂದು ಶನಿವಾರದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಆಕಾಶ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಆಗಿತ್ತು. ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಪಘಾತವಾಗಿತ್ತು. ಕಾರೊಂದಕ್ಕೆ ಬೈಕ್ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಿತ್ತು. ಕಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬೈಕ್ ಸವಾರನಿಗೆ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೈಕ್ ಸವಾರನ ಕಾಲಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ತಿಳಿಯದ ಆಕಾಶ್ಗೆ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಫೋನ್ ನೆನಪಾಯಿತು. ಇದು ವೈರಲ್ ಕಂಟೆಂಟ್ ಆಗಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ವಿಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಕಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೈ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೋಡಿ, ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಬೇಡಿ ಪ್ಲೀಸ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆಕಾಶ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ನೋಡಿ ವೀಕ್ಷಕರೇ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ಕಾರು ಚಾಲಕ ಬಡ ಬೈಕ್ ಸವಾರನಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು, ಈಗ ದರ್ಪ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇವರ ಕಾರಿನ ನಂಬರ್ ನೋಡಿ ಎಂದು ಲೈವ್ ಕಾಮೆಂಟ್ರಿ ಕೊಟ್ಟ ಬಿಟ್ಟ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನೆಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಆ ವಿಡಿಯೋಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಚೋದನಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ಹಾಕಿ, ಬಡವರ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ದರ್ಪ ಇವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲಿ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಖಾತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ.
ಆಕಾಶ್ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಂತೆ ಆಯಿತು. ವಿಡಿಯೋ ಕೇವಲ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಹರಡಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಶೇರ್ಸ್, ಲಕ್ಷಾಂತರ ವ್ಯೂಸ್ ಬಂದವು. ಆಕಾಶ್ನ ಫಾಲೋವರ್ಸ್ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಏರಿತು. ಕಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರು ಚಾಲಕನ ವಿರುದ್ಧ ಜನರ ಆಕ್ರೋಶ, ಬೈಗುಳಗಳು ತುಂಬಿ ಹೋದವು. ಆಕಾಶ್ ತನ್ನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ.
ಆದರೆ, ನಾಣ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಕಾಶ್ನ ಫ್ಲಾಟ್ನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಯಾರೋ ಜೋರಾಗಿ ತಟ್ಟಿದರು. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ ಎದುರಿಗೆ ಪೋಲೀಸರು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆಕಾಶ್ ಗಾಬರಿಯಾದ. ಆಕಾಶ್ ಅಂದರೆ ನೀವೇನಾ? ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸೈಬರ್ ಕ್ರೈಮ್ ಮತ್ತು ಮಾನಹಾನಿ ಕೇಸ್ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಸ್ಟೇಷನ್ಗೆ ಬನ್ನಿ, ಎಂದರು ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್.
ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತ ಕಾರು ಚಾಲಕನ ಮಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಗಾಗಿದ್ದವು. ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಆಕಾಶ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಎಸೆದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರು ಚಾಲಕನ ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅವರ ಹೆಸರು ಡಾ. ಆನಂದ್. ನಗರದ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾರ್ಡಿಯಾಲಜಿಸ್ಟ್ (ಹೃದ್ರೋಗ ತಜ್ಞರು).
ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗರಂ ಆಗಿ ಹೇಳಿದರು, ನಿನ್ನ ಆ ಒಂದು 30 ಸೆಕೆಂಡ್ನ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಿಡಿಯೋ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಆಕಾಶ್, ಅಂದು ನಡೆದಿದ್ದೇ ಬೇರೆ. ಆ ಬೈಕ್ ಸವಾರನೇ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಕಾರಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಿದ್ದ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಆ ಬೈಕ್ ಸವಾರನಿಗೆ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಇದ್ದ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನೀನು ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರು ಕೈಮುಗಿದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ರೋಗಿಯ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಲು ಹೋಗಬೇಕು, ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಬೇಡಿ ಅಂತ,
ಆಕಾಶ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಿಬಿದ್ದಂತಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಆದರೆ ಎಂದು ಅವನು ತೊದಲಿದ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಗ ಎದ್ದು ಬಂದು ಆಕಾಶ್ನ ಶರ್ಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ನಿನ್ನ ಲೈಕ್ಸ್ ಹಸಿವಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ವಿಲನ್ ಮಾಡಿದೆ ಅಲ್ವಾ? ನಿನ್ನ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಜನ ನಮ್ಮ ಫೋನ್ ನಂಬರ್, ನಮ್ಮ ಮನೆ ಅಡ್ರೆಸ್ ಹುಡುಕಿ ನಮಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮುಂದೆ ಜನ ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದರು. ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಳಿಸಿದ ಗೌರವ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಯಿತು. ಈ ಆಘಾತವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಬೇರೆಯವರ ಹೃದಯ ಉಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತೀವ್ರ ಹೃದಯಾಘಾತವಾಯಿತು. ಈಗ ಅವರು ಐಸಿಯುನಲ್ಲಿ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಜವಾಬ್ದಾರರು? ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಅತ್ತ.
ಆಕಾಶ್ನ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿ ಕುಸಿದಂತಾಯಿತು. ತಾನು ಕೇವಲ ವರ್ಚುವಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ದೂಡಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆದು ಅವನಿಗೆ ವಾಕರಿಕೆ ಬಂದಂತಾಯಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ತೆಗೆದು ಆ ವಿಡಿಯೋ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಲು ಹೋದ. ಆದರೆ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಫೋನ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡರು. ಈಗ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಆ ವಿಡಿಯೋ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾವಿರಾರು ವೆಬ್ಸೈಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಆಗಿದೆ. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದ ಕಂಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಸುಳ್ಳಿನ ಬಿರುಗಾಳಿ ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತದೆ.
ಆಕಾಶ್ನನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ್ನ ಫೋಟೋ ಹಾಕಿ ಲೈಕ್ಸ್ ಹಸಿವಿಗಾಗಿ ವೈದ್ಯರ ಜೀವದ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಿದ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯೂಟ್ಯೂಬರ್ ಬಂಧನ ಎಂದು ಬಿತ್ತರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ನಿನ್ನೆವರೆಗೆ ಆಕಾಶ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ನೆಟ್ಟಿಗರು ಈಗ ಅವನನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಲು, ಶಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಅವನ ತೇಜೋವಧೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಟ್ರೋಲ್ ಪೇಜ್ಗಳು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೀಮ್ಸ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಯಾವ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾವನ್ನು ಆಕಾಶ್ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನೋ, ಅದೇ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಈಗ ಅವನ ಪಾಲಿನ ನರಕದ ಬಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸೈಬರ್ ಲಿಂಚಿಂಗ್ನ ಭೀಕರತೆ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಜೈಲಿನ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆಕಾಶ್ಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಇಲ್ಲದ ಆ ದಿನಗಳು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನ್ನಡಿಯಾದವು. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಆಕಾಶ್ ಜಾಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಬಂದ. ಕಾನೂನಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಅವನ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಉಳಿತಾಯವೆಲ್ಲ ಕರಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿದ್ದ ಗೌರವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಡಾ. ಆನಂದ್ ಬದುಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದರು, ಆದರೆ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಕಾಶ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತ. "ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡಿ ಸರ್. ನನ್ನ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿಸಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಪ್ಪು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದ.
ಡಾ. ಆನಂದ್ ಶಾಂತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಹೇಳಿದರು, ಆಕಾಶ್, ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕತ್ತಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಅದನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸಿದರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೆಳಕಾಗಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕುತ್ತಿಗೆ ಕುಯ್ಯಬಹುದು. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಡ, ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕಲು ಒಂದು ನೆಪ ಬೇಕು. ಆ ನೆಪವನ್ನು ನೀನು ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ. ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಆ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಳಸು.
ಅಂದಿನಿಂದ ಆಕಾಶ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಖಾತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಡಿಟಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಅವನು ಮರಳಿ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅವನು ರೀಲ್ಸ್ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಫೇಕ್ ನ್ಯೂಸ್ ಹಾಗೂ ಸೈಬರ್ ಲಿಂಚಿಂಗ್ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಒಂದು ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ತಿಳಿಯದೆ ಯಾವುದೇ ಪೋಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಶೇರ್ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಲೈಕ್ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಜನರಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿಸುವ ಗಟ್ಟಿ ಕಂಟೆಂಟ್ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ.
ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಫಾಲೋವರ್ಸ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವನ ಪ್ರತಿ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವಿತ್ತು, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ನೆಮ್ಮದಿಯಿತ್ತು. ವರ್ಚುವಲ್ ಪ್ರಪಂಚದ ನಕಲಿ ಲೈಕ್ಸ್ಗಳಿಗಿಂತ, ನೈಜ ಪ್ರಪಂಚದ ಜೀವಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರವ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ನಿಗೂಢ ಜಾಗೃತಿ ಅವನಿಗೆ ಮೂಡಿತ್ತು.
ಕಥೆ ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ಇಂದಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಸೈಬರ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಕರಾಳತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ಈ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.
