ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಿಂಗ್ ರೋಡ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಎಂದಿನಂತೆ ನರಕಸದೃಶವಾಗಿತ್ತು. ವಾಹನಗಳ ಕರ್ಕಶ ಹಾರನ್, ಧೂಳು, ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಮಂದಗತಿಯ ಸಂಚಾರ ಯಾರ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನಾದರೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೀನಿಯರ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿದ್ದ ಅಜಯ್ ತನ್ನ ಹೊಸ ಐಷಾರಾಮಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ ಜೊತೆಗಿನ ಕಿರಿಕಿರಿ, ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಡೆಡ್ಲೈನ್ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಸುಮಾಳ ಸತತ ಫೋನ್ ಕರೆಗಳು ಅವನ ಮೆದುಳಿನ ನರಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ಅವನ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು.
ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಹಸಿರಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಜಯ್ ಎಕ್ಸಿಲೇಟರ್ ಒತ್ತಿದ. ಆದರೆ ಎಡಭಾಗದ ಸಂದಿಯಿಂದ ನುಗ್ಗಿದ ಹಳೆಯ ಬಜಾಜ್ ಸ್ಕೂಟರ್ ಸವಾರನೊಬ್ಬ ಅಜಯ್ನ ಕಾರಿನ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ. ಕಾರಿನ ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಪರ್ಗೆ ಸ್ಕೂಟರ್ನ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಬ್ಬಿಣ ತಾಗಿ, ಉದ್ದನೆಯ ಬಿಳಿ ಗೆರೆ ಮೂಡಿತು. ಅದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ತರಚು ಗಾಯ. ಆದರೆ ಅಜಯ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಇಡೀ ದಿನದ ಅಸಹನೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯಂತೆ ಸ್ಫೋಟಿಸಿತು. ಕಾರಿನಿಂದ ರಭಸವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಅಜಯ್, ಸ್ಕೂಟರ್ ಸವಾರನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಸ್ಕೂಟರ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಸುಮಾರು ಐವತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ರಘುನಾಥ್ ಎಂಬ ಸಾಧಾರಣ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆತ ಕೈಮುಗಿದು, ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸರ್, ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದೆ ಎಂದ.
ಆದರೆ ಅಜಯ್ಗೆ ಅವನ ಸೌಮ್ಯ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೋಪದ ಭರದಲ್ಲಿ ಅವನ ವಿವೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತು. ಕಣ್ಣು ಕಾಣಲ್ವಾ ಮುದುಕ? ನನ್ನ ಹೊಸ ಕಾರಿನ ಬಂಪರ್ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ ರಘುನಾಥ್ನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿದ. ರಘುನಾಥ್ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿ ರಸ್ತೆಯ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಡಿವೈಡರ್ನ ಮೊನಚಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಅಂಚಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ತಲೆ ಬಡಿದು ಬಿದ್ದ. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ರಘುನಾಥ್ನ ಕಿವಿಯ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ರಕ್ತದ ಚಿಲುಮೆ ಚಿಮ್ಮಿತು. ಆತ ನರಳುತ್ತಾ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ. ಸುತ್ತಲೂ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೂಗಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಅಜಯ್ನ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಸಿಟ್ಟಿನ ಅಮಲು ಒಂದೇ ಸೆಕೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಹೋಯಿತು. ಕೈಕಾಲುಗಳು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಂತೆ ತಣ್ಣಗಾದವು. ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಜಯ್ಗೆ ತಾನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸರು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ಅಜಯ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅವನ ಮೇಲೆ ಐಪಿಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 307 ಕೊಲೆ ಯತ್ನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಯಿತು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾದ ರಘುನಾಥ್ ಕೋಮಾಗೆ ಜಾರಿದಾಗ ಕೇಸ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಯಿತು.
ಅಜಯ್ ಕಂಬಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಅಳತೊಡಗಿದ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಕೋಪ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ತಳ್ಳುವಿಕೆ ಅವನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡಿತ್ತು. ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ಠಾಣೆಯ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆಫೀಸ್ನಿಂದ 'ಟರ್ಮಿನೇಷನ್ ಲೆಟರ್' ಮೇಲ್ ಬಂದಿತ್ತು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ದಾಖಲಾದ ಕಾರಣ ಕೆಲಸದಿಂದ ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸುಮಾ ಠಾಣೆಗೆ ಬಂದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು. ನಾಳೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಲಿ? ನಮ್ಮ ಆರು ತಿಂಗಳ ಮಗುವಿನ ಭವಿಷ್ಯವೇನು? ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಒಂದೇ ನಿಮಿಷದ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾಶ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಗೋಳಾಡಿದಳು. ಕೋರ್ಟ್ ಜಾಮೀನು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ವಕೀಲರ ಖರ್ಚಿಗೆ ಅವನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಖಾಲಿಯಾಯಿತು. ಜೈಲಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಆ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಮುಖ ಅವನ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಘುನಾಥ್ ಸತ್ತರೆ ತನಗೆ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಖಚಿತ ಎಂಬ ಭಯ ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತ ಹೆಣವನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ನರಕಯಾತನೆಯ ನಂತರ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನಕರ ಸುದ್ದಿ ಬಂತು. ರಘುನಾಥ್ ಕೋಮಾದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದರು. ರಘುನಾಥ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಅಜಯ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಅಳಲು ನೋಡಿ ಕೇಸ್ ಹಿಂಪಡೆಯಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. ಅಜಯ್ ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ. ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲಸ ಹೋಗಿತ್ತು, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರ್ಯಾದೆ ಧೂಳೀಪಟವಾಗಿತ್ತು, ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಡೆಯಲಾಗದ ಅಜಯ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ರಘುನಾಥ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. ಮನೆಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ರಘುನಾಥ್ ತಲೆಗೆ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ವೀಲ್ಚೇರ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅಜಯ್ ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡಿ ಅಂಕಲ್ ನನ್ನ ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಕೋಪ ನಿಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ತೆಗೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖರ್ಚು ಭರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದ.
ರಘುನಾಥ್ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು ಮಗು, ಕೋಪ ಅನ್ನೋದು ಬೆಂಕಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಅದು ಮೊದಲು ಸುಡುವುದು ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ ಕೈಯನ್ನೇ. ಅಂದು ನೀನು ಕೇವಲ ಎರಡು ಸೆಕೆಂಡ್ ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಈ ಗತಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಜಯ್ ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, "ಅಂದು ನೀವು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದಿರಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿತ್ತು ಅಂಕಲ್? ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
ಆಗ ಕೊಠಡಿಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ವೀಲ್ಚೇರ್ನ ಚಕ್ರದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಒಳ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಜಯ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕಲ್ಲಾದವು. ಅವನ ಎದೆಬಡಿತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ತಂಭನಗೊಂಡಿತು. ವೀಲ್ಚೇರ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಯುವತಿಯ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳು ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಡಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ ಅಜಯ್ನ ಸ್ವಂತ ತಂಗಿ ಅಂಜಲಿ.ಅಂಜಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಜಯ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅಣ್ಣಾ ಅಂದು ಸಂಜೆ ನಾನೇ ನಿನಗೆ ಹತ್ತಾರು ಬಾರಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ನೀನು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ನನಗೆ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಗ, ಈ ರಘುನಾಥ್ ಅಂಕಲ್ ನನ್ನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ನಂತರ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದ ತುರ್ತು ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ತರಲು ತಮ್ಮ ಸ್ಕೂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಮೆಡಿಕಲ್ ಶಾಪ್ಗೆ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸಿಗ್ನಲ್ನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸ ತನ್ನ ಕಾರಿನ ಸ್ಕ್ರಾಚ್ ನೋಡಿ ಅಂಕಲ್ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸೋಕೆ ಹೋದನಂತೆ ಅಂಕಲ್ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಔಷಧಿ ತಂದುಕೊಡದ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದರು ಅಣ್ಣಾ. ಅಜಯ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಸಿಡಿದಂತಾಯಿತು. ತಾನು ಕಾರಿನ ಸಣ್ಣ ಸ್ಕ್ರಾಚ್ಗಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿ ಹೊಡೆದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಂಗಿಯ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಲು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ಷಕನಾ. ತನ್ನ ಆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಕೋಪ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಂಗಿಯ ಕಾಲುಗಳನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಜಯ್ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಅಂಜಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ತಾನೇ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಗಂಟಲು ಹರಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಚೀರಾಡಿದ. ಅಜಯ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ. ಅವನ ಇಡೀ ದೇಹ ಬೆವರಿನಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದುಹೋಗಿತ್ತು. ಎದೆ ಬಡಿತ ರೇಸ್ ಕಾರಿನಂತೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದ. ತಾನು ಯಾವುದೇ ಜೈಲಿನಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಘುನಾಥ್ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ತನ್ನ ಕಾರಿನ ಚಾಲನಾ ಸೀಟಿನಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ.
ಹಿಂದಿನಿಂದ ವಾಹನಗಳ ಸತತ 'ಪಾಂ, ಪಾಂ ಹಾರನ್ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎದುರಿನ ಸಿಗ್ನಲ್ ಆಗಷ್ಟೇ ಹಸಿರಾಗಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ಪತ್ನಿ ಸುಮಾಳ ಕಾಲ್ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವನು ಆಫೀಸ್ನ ಒತ್ತಡ, ಅತಿಯಾದ ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಸ್ಟೀರಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಎರಡು ನಿಮಿಷ ಗಾಢವಾದ ಅರೆನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಭಯಾನಕ, ನರಕಸದೃಶ ದೃಶ್ಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ದುಃಸ್ವಪ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅಜಯ್ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಟೀರಿಂಗ್ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆಯೇ ಎಡಭಾಗದ ಸಂದಿಯಿಂದ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಬಜಾಜ್ ಸ್ಕೂಟರ್ ಸವಾರನೊಬ್ಬ ಅಜಯ್ನ ಕಾರಿನ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ನುಗ್ಗಿದ. ಸ್ಕೂಟರ್ನ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಬ್ಬಿಣ ತಾಗಿ ಕಾರಿನ ಬಂಪರ್ಗೆ 'ಖರ್ರ್' ಎಂದು ಸಣ್ಣ ಸ್ಕ್ರಾಚ್ ಬಿತ್ತು.
ಸ್ಕೂಟರ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ವೃದ್ಧ ರಘುನಾಥ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಸ್ಕೂಟರ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಅಜಯ್ನತ್ತ ನೋಡಿದ. ಅಜಯ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಡೆದಂತಾಯಿತು. ಕನಸಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ಅವನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವ ಬದಲು, ಇಡೀ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಕಾರಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಅಜಯ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ಆಕ್ರೋಶವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿತ್ತು.ಅವನು ಶಾಂತವಾಗಿ ರಘುನಾಥ್ ಅವರ ಬಳಿ ನಡೆದು ಹೋದ. ರಘುನಾಥ್ ಭಯದಿಂದ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದೆ ಎಂದರು. ಅಜಯ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಂಡ. ಕೈಮುಗಿದು, ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂಕಲ್ ಕಾರಿನ ಸ್ಕ್ರಾಚ್ ಸರಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಏನೂ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. ರಘುನಾಥ್ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ಕೂಟರ್ ಚಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಜಯ್ ಕಾರಿನೊಳಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತು, ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ಸುಮಾ ಜೊತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ.ಕಾರಿನ ಗ್ಲಾಸ್ ಇಳಿಸಿ ತಂಪಾದ ಸಂಜೆಯ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಅಜಯ್ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸಣ್ಣ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನೋಡಿದ. ಅವನಿಗೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಪರಮ ಸತ್ಯ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು.
ಕೋಪವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸೆಕೆಂಡಿನ ಹುಚ್ಚುತನ. ಆದರೆ ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಉದ್ವೇಗ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು, ಸಂಸಾರವನ್ನು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಸಂಯಮವೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಾ ಕವಚ. ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ತಾಳ್ಮೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.
