ಮಂಗಳೂರಿನ ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಲೈಟ್ಹೌಸ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ್ ಎಂಬುವವನ ವಿಶಾಲವಾದ ಬಂಗಲೆಯಿತ್ತು. ವಿಜಯ್ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಭಾವಿ ಉದ್ಯಮಿ, ಅವನ ಹಣದ ಅಹಂಕಾರ ಆಕಾಶದ ಎತ್ತರಕ್ಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕರಾಳ ರಹಸ್ಯವಿತ್ತು. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಇದೇ ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ವ್ಯವಹಾರದ ಪಾಲುದಾರನನ್ನು ನಡುರಾತ್ರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ ಕೊಂದಿದ್ದ. ಆ ಕೊಲೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಆ ಕೃತ್ಯ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ವಿಜಯ್ಗೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭಯ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಕೂಡ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಮಳೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಜಯ್ ತನ್ನ ಬಂಗಲೆಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ವೈನ್ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ದೂರದಿಂದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಅಲೆಗಳ ಅಬ್ಬರವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಯಾರೋ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವಂತಹ ಸದ್ದು. ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ವಿಜಯ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಗಾಜನ್ನು ಒರೆಸಿದಾಗ, ಅವನ ಮೈ ನಡುಗಿತು. ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ಮದ ಅಲೆ ತೀರ ತಲುಪಿದೆ.
ವಿಜಯ್ ತನ್ನ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ಗಳನ್ನು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ, ಆದರೆ ಅವನ ಫೋನ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಫೋನ್ನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ನ ಒಳಗಿನಿಂದ ನೀರು ಜಿನುಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಅವನ ಇಡೀ ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು. ಮನೆಯ ಒಳಗಿನ ನಲ್ಲಿಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ವಿಜಯ್ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಕೆಳಗೆ ಓಡಿ ಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ನೀರಿನ ಪದರ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಅವನು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಕ್ಷಣ ಆ ನೀರು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು. ಇದು ಸಾಧಾರಣ ನೀರಲ್ಲ, ಇದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿರುವ ದ್ರವ ರೂಪದ ಶಕ್ತಿ.
ವಿಜಯ್ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಗೋಡೆಗಳ ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ನೀರು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗತೊಡಗಿತು. ಆ ನೀರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿತು ಅದು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವನು ಕೊಂದಿದ್ದ ಆ ಪಾಲುದಾರನ ಮುಖ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ವಿಜಯ್, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹೂತು ಹಾಕಲು ಮಣ್ಣನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ನೀರು ಯಾವುದನ್ನೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದು ನೀನು ನೀಡಿದ ಆ ಒಂದು ಸಾವು, ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹನಿಗಳಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನುಂಗಲು ಬಂದಿವೆ.
ವಿಜಯ್ ಚೀರಿದ, ನಾನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಎಸಿ ಯೂನಿಟ್ನಿಂದ ಐಸ್ನಂತಹ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರು ಹೊರಬಂದು ಅವನ ಶರೀರವನ್ನು ಮರಗಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ವಿಜಯ್ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂಗಲೆಯ ಛಾವಣಿಗೆ ಏರಿದ. ಹೊರಗೆ ಸಮುದ್ರವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಿಚಿತ್ರವೇನೆಂದರೆ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಬದಲು, ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು.
ಇಲ್ಲಿ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ವಿಜಯ್ ತನ್ನ ಶರೀರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಚರ್ಮ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ನರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತ ಈಗ ಉಪ್ಪುನೀರಿನಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಶೇ. 70 ರಷ್ಟು ನೀರಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಮಂತ್ರಿಸಿದ ಕರ್ಮದ ಅಲೆಯು ವಿಜಯ್ನ ಶರೀರದೊಳಗಿರುವ ನೀರನ್ನೇ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವನ ಶರೀರವೇ ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಜೈಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಮಾತನಾಡಲು ಹೋದರೆ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಬುಗ್ಗೆಯಂತೆ ನೀರು ಹೊರಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಜಯ್ನ ಬಂಗಲೆಗೆ ಮರುದಿನ ಪೋಲೀಸರು ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶವವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗುಳ್ಳೆಯ ಒಳಗೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದಾಗ ಪೋಲೀಸ್ ಆಫೀಸರ್ಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಬದುಕಿರುವ ವಿಜಯ್ ಆದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಇಂಚು ಗಾತ್ರದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಆ ದ್ರವ ರೂಪದ ಕಾರಾಗೃಹದೊಳಗೆ ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅತೀವವಾದ ನೋವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಾವು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ಗುಳ್ಳೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೇಪರ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಅಚ್ಚಾಗಿದ್ದದ್ದು ಸಂದೀಪ್ ಕಥೆ ನಂಬರ್ 208 ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಕರ್ಮದ ಅಲೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸ್ ಆಫೀಸರ್ ಆ ಗುಳ್ಳೆಯನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಸಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ವಿಭಿನ್ನ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಇಂತಹ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದ್ದರು.
ಸಂದೀಪ್ ಆ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಾಜಿನ ಜಾರಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಅಂತಹ 208 ಜಾರಿಗಳಿದ್ದವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಪಾತ್ರ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸಂದೀಪ್ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಲ್ಲಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು. ಆದರೆ ನಲ್ಲಿಯಿಂದ ನೀರು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಸಲಿ ವಿಜಯ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ಸಂದೀಪ್, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂದಿಯಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಿದುಳಿನ ಒಳಗಿರುವ ನೀರು ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾ? ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು.. 209ನೇ ಬಾಟಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ.
ಸಂದೀಪ್ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖ ಮೆಲ್ಲನೆ ನೀರಿನ ಅಲೆಯಂತೆ ಕರಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಅವರು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕಥೆಗಾರನಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ತಾವು ಬರೆದ ಆ 'ಕರ್ಮದ ಅಲೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
